منشأیابی رسوبات بادی بر اساس ردیابهای ژئوشیمیایی به روش انگشتنگاری رسوبی
نویسندگان
1 دانشگاه شهید بهشتی تهران
2 دانشگاه تهران
3 دانشگاه شهید بهشتی تهران
4 دانشگاه شهید بهشتی تهران
doi
چکیده
اثرات مخرب فرسایش بادی بر محیط زیست و فعالیتهای انسانی سبب شده است تا شناسایی و کمّی نمودن منابع رسوبات بادی بهعنوان موضوعی مهم برای برنامهریزان باشد. با توجه به اهمیت موضوع، در این پژوهش به منشأیابی رسوبات بادی در ماسهزار جلالی پرداخته شده است. برای دستیابی بدین منظور بعد از ترسیم نقشهی رخسارههای ژئومورفولوژی منطقهی موردمطالعه با استفاده از بازدیدهای میدانی و تصاویر گوگل ارث در نرمافزار ArcMap < /span>، تعداد 43 نمونه از رسوبات منطقه در رخسارههای مختلف ژئومورفولوژی برداشت شد. سپس با استفاده از آزمایشهای ژئوشیمیایی و XRF حجم عناصر موجود در هر نمونه رسوب مشخص شد. عملیات نرمالسازی و آزمون آنالیز واریانس (ANOVA) در نرمافزار SPSS انجام گرفت و پس از مشخص شدن ردیابهای ژئوشیمیایی با استفاده از افزونهی Solver در نرمافزار اکسل، معادلهی انگشتنگاری رسوبی بر روی عناصر ردیاب در منطقهی موردمطالعه بهمنظور تعیین سهم نسبی رخسارههای ژئومورفولوژی در ایجاد رسوبات بادی اعمال گردید. بر اساس نتایج حاصل، بیشترین سهم منابع رسوب مربوط به رخسارهی رسی لیمونی بوده است؛ بهطوریکه 60 درصد از رسوبات مربوط به این رخساره بوده است که 2/2 درصد از مساحت منطقه را شامل میشوند. بعد از رخسارهی رسی لیمونی، بیشترین سهم مربوط به رخسارههای پفکرده بوده است. رخسارههای پفکرده با 8/36 درصد از مساحت منطقه، 36 درصد از منابع رسوب را شامل میشوند. با توجه به موارد مذکور، مناطقی که دارای پوشش گیاهی متراکم بوده، کمترین سهم را در تولید رسوبات بادی داشته است و رخسارهی رسی لیمونی که فاقد پوشش گیاهی و دارای عناصر ریزدانه بوده، بالاترین سهم تولید رسوب را دارا بوده است؛ بنابراین لازم است تا در مورد تثبیت آنها اقدامات لازم صورت گیرد.