بررسی تاثیر طول و زاویه ترک بر رفتار سدهای وزنی بتنی: مطالعه موردی سد تنظیمی انحرافی گتوند
نویسندگان
1 کارشناس ارشد سازه های هیدرولیکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول،دزفول، ایران
2 گروه عمران دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول
3 گروه سازه های هیدرولیکی، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول
doi
10.22065/jsce.2019.145317.1663چکیده
رفتار لرزهای در سدهای وزنی بتنی به دلیل نیاز به افزایش اطمینان از ایمنی سدها در حین زلزله، در سالهای اخیر بسیار مورد توجه قرار گرفته است. بیشتر سدهای بتنی موجود در معرض آسیب ترک خوردگی قرار دارند. این ترکها توسط عوامل مختلفی از قبیل عملیات اجرایی، عمل آوری بتن، تغییرات حجمی توده بتن، بارهای وارده و غیره ایجاد شده و گسترش احتمالی این ترک ها ممکن است باعث کاهش کارایی، خرابی و ناپایداری اینگونه سدها گردد. استفاده از علم مکانیک شکست به عنوان یک روش جدید برای تخمین ناپایداری و دوام سدهای بتنی، در نشریات و مقالات معتبر علمی دنیا توصیه گردیده است. با توجه به حساسیت موضوع ترک-خوردگی در سدهای بتنی، و همچنین با توجه به اینکه در گذشته رفتار سد گتوند در اثر ترکخوردگی مورد مطالعه قرار نگرفته است، در این مطالعه، به بررسی رفتار سد تنظیمی گتوند در اثر ترکخوردگی پرداخته شده است. برای مدلسازی این پژوهش از نرم افزار آباکوس استفاده شده است. پارامترهایی که بعنوان متغیر در نظر گرفته شده اند شامل: طول متغیر برای ترک و زاویه ترک میباشند. در مورد تاثیر زاویه ترک نتایج نشان میدهد که بدترین حالت برای مقطع سد زمانی است که ترک زاویه منفی داشته باشد. مقدار جابجایی افقی برای زاویه 30- درجه برابر با 031/0 متر و برای ترک با زاویه 30+ درجه برابر با 025/0 متر است. همچنین افزایش طول ترک باعث افزایش مقادیر جابجایی، تنش و عکس العمل های تکیهگاهی در سد شده است. مقدار حداکثر عکسالعمل تکیهگاهی در مدل با طول ترک 200 سانتیمتر، در حالتیکه زاویه ترک 45+ باشد، 4 درصد بیشتر از مدل با طول ترک 30 سانتیمتر و برابر با 8+E78/1 نیوتن است.