مقایسه عملکرد سازه دارای قاب مهاربندی شورون با قاب مهاربندی زیپر

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد/دانشگاه سمنان

2 دانشیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

3 دانشجوی دکتری/دانشگاه سمنان

doi
10.22065/jsce.2018.119808.1472
چکیده

درقاب‌های مهاربندی شورون به علت کمانش مهاربند در یک طبقه نیروی نامتعادل کننده عمود در وسط تیر وارد و موجب خرابی آن طبقه و در انتها موجب خرابی سازه می‌شود. در طبقه‌های پایین‌تر به سبب کمانش عضو فشاری یک نیروی قائم نامتعادل به محل برخورد مهاربندها در تیر بالایی واردشده که منجر به تغییرمکان زیادی در میانه تیر می‌شود. نتیجه‌ این موضوع تیرهای بسیار قوی و ناموزون با سایر اعضای سازه است. برای مقابله با این وضعیت از عضوهای قائم زیپر استفاده می‌شود. در سیستم زیپر، زمانی که مکانیزم زیپر در قاب تشکیل‌شده، ظرفیت جانبی قاب کم شده و ناپایدار می‌شود؛ که می‌توان با به کار بردن سیستم زیپر معلق این ضعف را برطرف نمود. در این پژوهش برای مقایسه قاب مهاربند شورون و قاب مهاربند زیپر از سازه‌های 4، 7، 10، 15 و 20 طبقه تحت 7 رکورد در نرم‌افزار OpenSees مورد تحلیل دینامیکی تاریخچه زمانی قرارگرفته و پارامتر بیشینه نیاز زاویه دریفت طبقه و بیشینه نیاز دوران طبقه جهت مقایسه انتخاب شده‌اند. در انتها نتیجه می‌شود که میانگین رکوردها در شاخص دریفت در قاب 4 و 7 طبقه حدود %30، در قاب 10 طبقه حدود 10% و در قاب 15 و 20 طبقه کمتر از 5 درصد قاب زیپر نسبت به قاب مهاربند شورون در بام دریفت کمتر شده است. همچنین از نمودارهای زاویه دوران موضعی استنباط می‌شود قاب مهاربندی زیپر میانگین رکوردها در طبقه بام 30% در قاب 4 طبقه، 27% در قاب 7 طبقه، 8% در قاب 10 طبقه، کمتر از 5% در قاب 15 طبقه و کمتر از 3% در قاب 20 طبقه کاهش یافته است.