خطابه به مثابه راهبرد فرهنگی در اندیشه فارابی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد
2 عضو هیات علمی دانشگاه تهران
doi
10.30497/ap.2014.49256چکیده
از نگاه فارابی سعادت انسان در بستر زندگی اجتماعی رقم میخورد و ارتباط و مفاهمه بین فرهنگی، متضمن سعادت و پیشرفت زندگی مدنی است. او در میان صناعات متفاوت منطقی، خطابه را دارای ویژگیهای مهمی مانند عامه فهم بودن و شمول موضوعی میداند و آن را جهت مفاهمه همگانی و تربیت افراد جامعه مناسب میشمارد. او که دارای دیدگاههای سیاسی و اجتماعی است، خطابه را برخوردار از دو حیثیت راهبردی فرهنگی میانگارد: یکی آنکه معارف حقه برهانی را که فراتر از سطح فهم عامه است، با شیوههای اقناعی، تسهیل و به أذهان مردم نزدیک میسازد. به دیگر سخن، خطیب به ترویج حکمت و حقایق یقینی میپردازد. حتی در علومی چون پزشکی، برای فرهنگسازی و رواج رفتارهای صحیح بهداشتی و طبی در میان عامه که از دانش طب بیبهرهاند، روشهای خطابی مورد نیاز است؛ دوم آنکه در معارف اعتباری که برهان راه ندارد و تنها شیوههای جدلی و خطابی قابل اجراست، شیوههای خطابی بر جدلی ارجحیت دارد و ادراک جمهور نسبت به گفتوگوی خطابی از پذیرش بیشتری برخوردار است.