فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در بتن ریزی های با حجم بالای بتن در برخی مواقع در لایه های با فاصله زمانی زیاد اجتناب ناپذیر می باشد. بررسی های پیشین نشان داده است که این موضوع میتواندسبب عدم یکپارچگی مکانیکی در لایه های بتن ریخته شده با فاصله زمانی زیاد شود. از این رو خواص مکانیکی و نفوذ ناپذیری بتن های ریخته شده در لایه های متعاقب تحت تاثیر درز ایجاد شده قرار می گیرد.استفاده از الیاف در بتن های خود متراکم مزایا و معایبی در پی دارد.همچنین استفاده از الیاف میتواند خصوصیات رئولوژیکی و مکانیکی بتن خود متراکم اجرا شده در لایه های مجزا را تحت تاثیر قرار دهد.در تحقیق حاضر از دو نوع الیاف شیشه ای و فولادی در ترکیبات جداگانه و دوتایی در ساخت مخلوط های بتنی خود متراکم ریخته شده در لایه های مجزا استفاده شده و نتایج مقاومت های برشی مستقیم، برشی مورب و کشش تحت شکافت بعد از گذشت زمانهای صفر ، 40 ، 80 ، 120 و 160 دقیقه مورد تحلیل قرار گرفته است. درصد ترکیب هریک از الیاف ها در مخلوطهای بتنی بر اساس 0.5، 1و 1.5 وزن سیمان بوده است. آزمایشات 28 روزه برش مستقیم، برش مورب و کشش تحت شکافت بر روی نمونه های مکعبی 15×15×15 صورت گرفته است.نتایج حاصله حاکی آن از است که در بهینه ترین حالت ، استفاده از الیاف فولاد و شیشه باعث افزایش 35 %مقاومت برشی مورب و 20 %مقاومت برشی مستقیم شده است.همچنین استفاده از الیاف فولاد و شیشه باعث افزایش 18% مقاومت کششی تحت شکافت شده است.