مقایسهی اثربخشی شیوههای آموزشی چندحسی اورتون و فرنالد بر بهبود اختلال نوشتن دانشآموزان نارسانویس شهر ملایر
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه ملایر
2 استادیار دانشگاه پیام نور مرکز نهاوند
3 دانشآموخته کارشناسی ارشد رشته روانشناسی تربیتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان
doi
چکیده
هدف: مقایسهی اثربخشی روشهای آموزشی چندحسی اورتون و فرنالد بر بهبود اختلال نوشتن دانشآموزان نارسانویس پایهی دوم ابتدایی به انجام رسید. روش: روش پژوهش، نیمه-آزمایشی با پیش و پسآزمون بوده و جامعهی آماری آن، شامل دانشآموزان نارسانویسی میشده که در ابتدای سالتحصیلی 93-1392 در مرکز اختلالات یادگیری شهر ملایر نامنویسی کرده بودند. تعداد آنها بر این اساس،50 نفر بود که بر اساس روش نمونهگیری تصادفی ساده، 16 نفر از آنها انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایشی اورتون و فرنالد، جایگزین شدند. برای اطمینان از همگنی آزمودنیها از نظر ضریب هوشی، از آزمون وکسلر (فرم کودکان) استفاده شد. زمان اجرای متغیر مستقل در هر گروه 14 جلسهی 45 دقیقهای بود. یافته ها و نتیجه گیری: نتایج نشان داد که هر دو روش بر بهبود اختلال نارسانویسی کودکان تأثیر داشته، اما میزان اثربخشی روش اورتون در مقایسه با روش فرنالد بیشتر بوده و این تفاوت از نظر آماری معنادار بوده است. همچنین نتیجه دیگر پژوهش نشان داد که هر دو روش بر روی بهبود اختلال نارسانویسی دانشآموزانِ هر دو جنس، اثربخشی دارند.
