بررسی توانایی نشانگر ناپیوستگی ساختاری محلی روی دادههای لرزهای سهبُعدی در شناسایی ریزگسلها
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسی ارشد ژئوفیزیک (لرزهشناسی)، مؤسسه ژئوفیزیک، دانشگاه تهران، ایران
2 دانشیار، مؤسسه ژئوفیزیک، دانشگاه تهران، ایران
3 استادیار، دانشکده معدن، ژئوفیزیک و نفت، دانشگاه صنعتی شاهرود، ایران
doi
10.22059/jesphys.2012.28434چکیده
در این مقاله تفکیکپذیری و توانایی نشانگر ناپیوستگی ساختاری محلی روی دادههای لرزهای سهبُعدی در شناسایی ریزگسلها بررسی شدهاست. بدینمنظور سه مدل زمینشناسی متفاوت تولید شد. در این مدلها موجک چشمه لرزهای یک موجک ریکر ایستا با فاز صفر است. در ضمن فرض شد اثرات کاهش دامنه لرزهای با افزایش عمق و پدیده جذب جبران شدهاند. مشخص شد که نشانگر ناپیوستگی ساختاری محلی به تغییرات ابعاد مکعب تحلیل و پارامترهای لرزهای شامل نسبت دامنه سیگنال به نوفه و بسامد غالب موجک لرزهای حساس است.در این تحقیق چگونگی تأثیر تغییر این پارامترها بر نتایج ِاعمــال این نشــانگر بررســی شد و برای هر مدل مقادیـری از نسـبت دامــنه سیــگنال به نوفــه، بسامد غالب موجک لرزهای و ابعاد مکعب تحلیل که بهترین نتایج را بهدست دادهاند، درحکم مناسبترین مقادیر برای این پارامترها پیشنهاد شدند.
