استفاده از سیگنال تحلیلی در برآورد نسبت مغناطش به چگالی تودههای زمینشناسی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری اکتشاف معدن، دانشکده مهندسی معدن، نفت و ژئوفیزیک دانشگاه صنعتی شاهرود، ایران
2 دانشیار ژئوفیزیک اکتشافی، دانشکده مهندسی معدن، نفت و ژئوفیزیک دانشگاه صنعتی شاهرود، ایران
3 دانشیار، ژئوفیزیک اکتشافی، دانشکده مهندسی معدن و متالورژی، دانشگاه یزد، ایران
doi
10.22059/jesphys.2012.28442چکیده
نظریة پواسون منجر به ایجاد رابطهای ساده بین پتانسیل گرانی و مغناطیسی میشود که نتیجه آن امکان تبدیل همزمان بیهنجاریهای مغناطیسی و گرانی به یکدیگر است. بر طبق این رابطه پتانسیل مغناطیسی با گرادیان پتانسیل گرانی در امتداد مغناطش توده متناسب است. یکی از ضرایب تناسب فوق نسبت مغناطش به چگالی توده (MDR) است که میتوان آن را به این روش برآورد کرد. در این نوشتار با ترکیب رابطه پواسون با مفهوم سیگنال تحلیلی توسعه یافته به برآورد MDR پرداخته شده است. این روش روی دادههای گرانی و مغناطیسی مصنوعی مدل دو و سهبُعدی بهطور موفقیتآمیز به کار رفته است. همچنین روش پیشگفته روی دادههای گرانی و مغناطیسی واقعی توده مولد بیهنجاری شماره 3 سنگآهن گلگهر به کار برده شده و مقدار MDR بین 4 تا 87/19 برحسب در نقاط گوناگون منطقه تعیین شده است که اطلاعات زمینشناسی موجود را تأیید میکند.