برآورد تبخیر-تعرق واقعی برنج در شرایط کشت غرقابی با استفاده از دادههای سنجش از دور و مقایسه با برخی روشهای محاسباتی و تجربی
نویسندگان
1
2
3
doi
چکیده
در سالهای اخیر به دلیل افزایش مصرف آب، به میزان مصرف آب در بخشهای مختلف توجه شده است. در بخش کشاورزی حوضة زایندهرود، برنج به عنوان یکی از محصولات پر مصرف مطرح میشود. در پژوهش حاضر تبخیر- تعرق برنج در منطقة لنجان استان اصفهان برای بررسی انتخاب و الگوریتم توازن انرژی سطحی (SEBAL) برای تعیین تبخیر و تعرق در ماههای خرداد تا شهریور (فصل کشت) سال 1396 روی هشت تصویر ماهوارة لندست 8 اجرا شد. همچنین روشهای تجربی و ترکیبی برآورد تبخیر- تعرق شامل فائو- پنمن- مانتیث، کیمبرلی- پنمن، هارگریوز- سامانی، بلانی- کریدل، پنمن- مانتیث و برنامة netwat بررسی و ارزیابی شدند. بر همین اساس، مدل SEBAL در محدودة کشت برنج لنجان، بیشترین و کمترین میزان تبخیر- تعرق روزانه را در تصاویر تاریخهای 3 مرداد و 4 شهریور سال 1396 معادل 7.95 و 5.88 میلیمتر بر روز برآورد کرد. همچنین از میان روشهای تجربی یاد شده برنامة netwat کمترین برآورد و دادههایSEBAL با شاخصهای RMSE، MAE و به ترتیب 0.58، 0.35 و 0.75، همبستگی بیشتری با روش هارگریوز- سامانی را داشته است.