اثربخشی آموزش روان‌شناسی مثبت‌نگر بر اضطراب، مهارت‌های اجتماعی و معنای زندگی سالمندان

نویسندگان

1 گروه علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

doi
10.22126/jap.2026.12487.1867
چکیده

مشکلات روانی و آسیب‌های مرتبط با آن در جامعه سالمندان، ضرورت بررسی تأثیر مداخلات درمانی بر سلامت روان‌شناختی آن‌ها را نمایان می‌سازد که در این راستا پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر آموزش روان‌شناسی مثبت‌نگر بر اضطراب، مهارت‌های اجتماعی و معنای زندگی زنان سالمند شهر تبریز انجام شد. روش پژوهش حاضر نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری مطالعه حاضر شامل زنان سالمند شهر تبریز در سال 1403 بودند که 30 نفر از آنان (با 60 تا 75 سال سن) با استفاده از روش دردسترس و بر اساس معیارهای ورود به مطالعه انتخاب و به طور تصادفی در گروه‌های روان‌شناسی مثبت‌نگر (15 نفر) و کنترل (15 نفر) گمارش شدند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه‌های اضطراب بک، مهارت‌های اجتماعی جرابک و معنای زندگی استایگر و فرایزر بود. مداخله درمانی بر طبق بسته‌ آموزشی- درمانی روان‌شناسی مثبت‌نگر سوزان کوئیلیام در هشت جلسه 90 دقیقه‌ای و دوبار در هفته اجرا شد و تجزیه و تحلیل داده‌ها نیز با استفاده از تحلیل کوواریانس تک‌متغیره در نرم‌افزار SPSS نسخه 23 انجام شد. نتایج نشان داد که روان‌شناسی مثبت‌نگر بر اضطراب (001/0=p) و جست‌وجوی معنای (001/0=p) زنان سالمند شهر تبریز تأثیر منفی و معنی‌دار و بر مهارت‌های اجتماعی (001/0=p) و وجود معنای (001/0=p) آنان تأثیر مثبت و معنی‌داری دارد. بنابراین روانشناسی مثبت‌نگر می‌تواند ابزاری مفید برای سالمندان باشد و با تمرکز بر نقاط قوت، ایجاد معنا در زندگی و تقویت روابط اجتماعی، به بهبود سلامت روان و کاهش اضطراب آن‌ها کمک کند.

کلیدواژه‌ها