مقایسه اثربخشی آموزش شفقت به خود، تمرینات حرکتی و مداخله ترکیبی بر هماهنگی عصبی- عضلانی و تعادل سالمندان مبتلا به درد مزمن در حین راهرفتن
نویسندگان
1 گروه علوم رفتاری و شناختی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 گروه مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
3 گروه علوم رفتاری و شناختی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 گروه علوم رفتاری و شناختی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22126/jap.2026.12734.1872چکیده
زمینه: پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی آموزش شفقت به خود، تمرینات حرکتی و مداخله ترکیبی بر هماهنگی عصبی- عضلانی و تعادل سالمندان مبتلا به درد مزمن در حین راهرفتن انجام شد.روش: این پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه سالمندان شهر تهران با میانگین سنی 65 تا 80 سال بود که از این میان نمونهای به حجم 48 نفر به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب و به طور تصادفی در چهار گروه 12 نفره تقسیم شد. مداخلات طی چهار هفته در قالب هشت جلسه به مدت 40 دقیقه در دو گروه شفقت به خود و تمرینات حرکتی و 60 دقیقه در گروه تمرینات ترکیبی، در سال 1404 اجرا شد. ابزار پژوهش شامل آزمون بلند شدن و نشستن گارانلیک و همکاران، آزمون بلند شدن و رفتن زماندار ریچاردسون و همکاران و مقیاس دیداری درد هایز و پترسون بود. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس تک متغیره و آزمون تعقیبی بونفرونی در نرم افزار SPSS26 تحلیل شدند. یافتهها: نتایج نشان داد هر سه مداخله در مقایسه با گروه کنترل موجب بهبود معنادار هماهنگی عصبی- عضلانی و تعادل سالمندان شد. همچنین، نتایج مقایسههای تعقیبی بونفرونی بیانگر آن بود که با وجود اثربخشی هر سه مداخله، تفاوت آماری معناداری بین گروههای مداخله مشاهده نشد؛ با این حال، مداخله ترکیبی بیشترین میانگین بهبود را در متغیرهای مورد بررسی نشان داد.بحث و نتیجه گیری: ادغام مداخلات روانشناختی و حرکتی میتواند یک استراتژی جامع برای افزایش نتایج عملکردی در این جمعیت فراهم کند.