رابطه سبکهای دلبستگی و اضطراب مرگ در سالمندان: نقش میانجی سبکهای خاطرهپردازی
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
doi
10.22126/jap.2026.13618.1908چکیده
ورود به دوره سالمندی علاوه بر مشکلات جسمانی، چالشهای روانی همچون اضطراب مرگ را به همراه دارد. از این رو درک عوامل مؤثر بر اضطراب مرگ نه تنها ضرورتی روانشناختی بلکه الزامی اخلاقی و درمانی برای طراحی پروتکلهای مداخلهای هدفمند به شمار میآید. بنابراین مطالعه حاضر با هدف بررسی رابطه سبکهای دلبستگی با اضطراب مرگ از طریق نقش میانجی سبکهای خاطرهپردازی در سالمندان انجام شد. وش پژوهش حاضر همبستگی از نوع تحلیل معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل تمامی سالمندان حداقل 65 سال شهر کرمانشاه بود که از میان آنها به صورت در دسترس................... سالمند به عنوان نمونه پژوهشی انتخاب شدند. اعضای نمونه به پرسشنامههای سبکهای دلبستگی بزرگسالان کولینز و رید، اضطراب مرگ تمپلر و سبک خاطرهپردازی سالمندان امانی و همکاران پاسخ دادند. نتایج حاصل از تحلیل معادلات ساختاری نشان داد که مدل مفروض این مطالعه از برازش مناسبی در نمونه مورد مطالعه برخوردار است. بدین ترتیب که سبک دلبستگی ایمن رابطه مستقیم مثبتی با خاطرهپردازی مثبت، و رابطه مستقیم منفی با خاطرهپردازی منفی دارد و سبک دلبستگی اجتنابی و دوسوگرا تنها رابطه مستقیم مثبتی با خاطرهپردازی منفی دارد. به علاوه، خاطرهپردازی مثبت به ترتیب رابطه مستقیم منفی اضطراب مرگ داشت و خاطرهپردازی منفی رابطه مستقیم مثبتی با اضطراب مرگ داشت. همچنین سبک دلبستگی ایمن، هم از طریق خاطرهپردازی مثبت و هم منفی، رابطه غیر مستقیمی با اضطراب مرگ نشان داد. سبکهای دلبستگی اجتنابی و دوسوگرا تنها از طریق خاطرهپردازی منفی با اضطراب مرگ رابطه غیر مستقیم داشتند