فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

امروزه محدودیت‌های دسترسی به منابع سنگدانه‌های طبیعی در تولید بتن در بسیاری از کشورها به یکی از معضلات تبدیل شده است. بتن به عنوان یکی از پرمصرف‌ترین محصولات بشر، عامل مصرف مقادیر زیادی از سنگدانه‌ها می‌باشد. جهت مرتفع نمودن این نیاز، امروزه بسیاری از کشورهای توسعه‌یافته از انواع مختلف سنگدانه‌های بازیافتی به عنوان جایگزین مناسبی برای سنگدانه‌های طبیعی استفاده می‌کنند. تحقیق حاضر به بررسی تاثیر جایگزینی کامل درشت‌دانه‌های بتنی بازیافت شده به‌جای درشت‌دانه‌های طبیعی در بتن پرداخته است. جهت بهبود کیفیت بتن‌های بازیافتی، پوزولان‌های میکروسیلیس، زئولیت طبیعی و خاکستربادی در درصدهای مختلف مورد استفاده قرار گرفت. جهت تعیین و مقایسه مشخصات مکانیکی بتن‌ها، 11 طرح اختلاط ساخته شده و آزمایش مقاومت فشاری در سنین 7، 28 و 91 روزه، آزمایش‌های مقاومت کششی دونیم‌شدن، ضریب ارتجاعی و سرعت امواج فراصوت در سن 28 روزه انجام شدند. نتایج نشان دادند که در مقایسه با سایر پوزولان‌ها، میکروسیلیس به‌ویژه در سطح جایگزینی %10، تاثیر چشم‌گیری در بهبود مقاومت فشاری بتن تماماً بازیافتی از خود نشان می‌دهد. نتایج کاربرد زئولیت طبیعی در بتن تماماً بازیافتی نیز نشان داد که این پوزولان به‌ویژه در سطح جایگزینی %10، بیشتر در نقش یک ماده کاهنده مصرف مواد سیمانی عمل نموده و نقش کم‌تری در بهبود خواص مکانیکی بتن بازیافتی در مقایسه با بتن بازیافتی بدون پوزولان از خود نشان می‌دهد. از سوی دیگر مواد پوزولانی به نسبتی که منجر به بهبود مقاومت فشاری بتن بازیافتی می‌شوند، قادر نیستند تا باعث بهبود مقاومت کششی دونیم‌شدن و ضریب ارتجاعی بتن-های بازیافتی در مقایسه با بتن معمولی گردند.