اثربخشی تمرین پیلاتس بر سرمایۀ روان‌شناختی و تن‌انگاره زنان سالمند

نویسندگان

1 گروه روان‌شناسی، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایران

2 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایران

3 گروه روان‌شناسی، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایران

doi
10.22126/jap.2025.12225.1856
چکیده

زمینه: سالمندی دوره حساسی است که بررسی ابعاد مختلف سلامت ‌روان در آن‌ اهمیت زیادی پیدا می‌کند. امروزه بیش از پیش آشکار شده است که افراد مسن می‌توانند با تمرینات ورزشی، سازگاری حاصل کرده و ظرفیت کار بدنی خود را توسعه یا بهبود بخشند. بنابراین این مطالعه با هدف تعیین اثربخشی هشت هفته تمرین پیلاتس بر سرمایۀ روان‌شناختی و تن‌انگاره زنان سالمند شهر دزفول انجام شد. روش: روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی سالمندان زن شهر دزفول در سال 1403 بودند. حجم نمونه پژوهش شامل 30 نفر سالمند (65 تا 75 ساله) بود که با روش نمونه‌گیری در دسترس و بر اساس معیارهای ورود به مطالعه انتخاب و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه گمارش شدند. گروه آزمایش تمرینات پیلاتس را در هشت جلسه 90 دقیقه‌ای هفتگی دریافت نمودند. مقیاس‎های مورد استفاده در این پژوهش شامل سرمایۀ روان‌شناختی لوتانز و مقیاس خود توصیف‌گری بدنی مارش بود. داده‌ها با تحلیل کوواریانس تک‌متغیره، با استفاده از نرم‌افزارSPSS  نسخه 22 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.  یافته‌ها: نتایج نشان داد که با کنترل اثر پیش‌آزمون در مرحله پس‌آزمون بین دو گروه آزمایش و گواه در متغیرهای سرمایۀ روان‌شناختی و تن‌انگاره تفاوت معناداری وجود دارد (001/0>P). بحث و نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های این مطالعه، هشت هفته تمرین پیلاتس سبب بهبود سرمایۀ روان‌شناختی و تن‌انگاره سالمندان زن می‌شود و نمایانگر افق‌های تازه‌ای در مداخلات روان‌شناختی است و می‌توان از آن به ‌عنوان یک روش مداخله‌ای مؤثر در بهبود سرمایۀ روان‌شناختی و تن‌انگاره سالمندان زن استفاده کرد.