اثربخشی تمرینات هوازی بر تاب‌آوری و امید به زندگی زنان سالمند

نویسندگان

1 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایران

2 گروه روان‌شناسی، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایران

3 گروه روان‌شناسی، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایران

doi
10.22126/jap.2026.13097.1888
چکیده

زمینه: در سال‌های اخیر با افزایش رشد جمعیت سالمندی و همچنین امید به زندگی، نگرش جامعه نسبت به دوران سالمندی و قشر سالمند متحول شده است. طرح الگویی تحت عنوان سالمندی موفق، اشاره به تغییر در نگرش افراد جامعه نسبت به دوران سالمندی و تلاشی در جهت افزایش کیفیت زندگی در این دوران است. بنابراین این مطالعه با هدف تعیین اثربخشی تمرینات هوازی بر تاب‌آوری و امید به زندگی زنان سالمند انجام شد.روش: پژوهش حاضر نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل تمامی سالمندان زن شهر اندیمشک در نیمه اول سال 1404 بودند. حجم نمونه شامل 30 نفر سالمند (65 تا 75 ساله) بود که با روش نمونه‌گیری هدفمند و بر اساس معیارهای ورود به مطالعه انتخاب و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه گمارش شدند. گروه آزمایش تمرینات هوازی را در هشت هفته و هر هفته سه جلسه 60 دقیقه‌ای دریافت نمودند. مقیاس‎های مورد استفاده در این پژوهش شامل تاب‌آوری کانر و دیویدسون و مقیاس امید به زندگی اشنایدر بود. داده‌ها با تحلیل کوواریانس تک‌متغیره، با استفاده از نرم‌افزارSPSS  نسخه 22 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که با کنترل اثر پیش‌آزمون در مرحله پس‌آزمون بین دو گروه آزمایش و گواه در متغیرهای تاب‌آوری و امید به زندگی تفاوت معناداری وجود دارد (001/0>p).بحث و نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های این مطالعه، تمرینات هوازی سبب بهبود تاب‌آوری و امید به زندگی سالمندان زن می‌شود و نمایانگر افق‌های تازه‌ای در مداخلات روان‌شناختی است و می‌توان از آن به‌عنوان یک روش مداخله‌ای مؤثر در بهبود تاب‌آوری و امید به زندگی سالمندان زن استفاده کرد.