بررسی تطبیقی مؤلّفه های پایداری در داستان زنده باد کمیل (محسن مطلق) و رجال فی الشّمس (غسّان کنفانی)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد زبان و ادبیّات فارسی، دانشکده ادبیّات و علوم انسانی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
2 دانشیار گروه زبان و ادبیّات فارسی، دانشکده ادبیّات و علوم انسانی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
doi
10.22126/jccl.2020.2656.1753چکیده
در ایران و فلسطین که هرکدام متحمّل جنگ، دردها و رنجهای بسیاری برای دفاع از وطن شدند، شاعران و نویسندگانی از جنس مردم برای رساندن پیام آزادی برخاستند. در ایران، محسن مطلق یکی از رزمندگان دفاع مقدّس، با بازگویی خاطرات جنگ سعی داشت تا بهگونهای دیگر از مام وطن دفاع کند و در فلسطین نیز، غسّان کنفانی که خود برای اوّلینبار تعبیر «ادبیّات مقاومت» را بهکار برد، آثاری بهصورت تمثیلی و نمادین، برای بیداری مردم و تشویق آنها به دفاع از وطن و مبارزه با بیداد و تجاوزگری خلق کرد؛ بنابراین، در نوشتار پیش رو بهمنظور بررسی مضامین مشترک ادبیّات مقاومت در دو اثر شاخص از ایران و فلسطین، داستان زندهباد کمیل از محسن مطلق و رجال فی الشّمس از غسّان کنفانی بهصورت تطبیقی واکاوی و مؤلّفههای پایداری هریک از آنها مشخّص شده است. مهمترین مؤلّفه در داستان زندهباد کمیل، تلاقی حماسه و عرفان، شهادتطلبی، دفاع از میهن و حفظ آزادی است؛ امّا در داستان رجال فی الشّمس نویسنده سعی در بیداری مردم برای دفاع از میهن، اعتراض و مبارزه با ستم و ایستادگی دربرابر رژیم اشغالگر قدس را دارد.