بررسی تطبیقی مؤلّفه های پایداری در داستان زنده باد کمیل (محسن مطلق) و رجال فی الشّمس (غسّان کنفانی)

نویسندگان

1 کارشناس ارشد زبان و ادبیّات فارسی، دانشکده ادبیّات و علوم انسانی، دانشگاه زابل، زابل، ایران

2 دانشیار گروه زبان و ادبیّات فارسی، دانشکده ادبیّات و علوم انسانی، دانشگاه زابل، زابل، ایران

doi
10.22126/jccl.2020.2656.1753
چکیده

در ایران و فلسطین که هرکدام متحمّل جنگ، دردها و رنج­های بسیاری برای دفاع از وطن شدند، شاعران و نویسندگانی از جنس مردم برای رساندن پیام آزادی برخاستند. در ایران، محسن مطلق یکی از رزمندگان دفاع مقدّس، با بازگویی خاطرات جنگ سعی داشت تا به‌گونه­ای دیگر از مام وطن دفاع کند و در فلسطین نیز، غسّان کنفانی که خود برای اوّلین­بار تعبیر «ادبیّات مقاومت» را به­کار برد، آثاری به­صورت تمثیلی و نمادین، برای بیداری مردم و تشویق آن­ها به دفاع از وطن و مبارزه با بیداد و تجاوزگری خلق کرد؛ بنابراین، در نوشتار پیش رو به­منظور بررسی مضامین مشترک ادبیّات مقاومت در دو اثر شاخص از ایران و فلسطین، داستان زنده­باد کمیل از محسن مطلق و رجال فی الشّمس از غسّان کنفانی به­صورت تطبیقی واکاوی و مؤلّفه‌های پایداری هریک از آن­ها مشخّص شده است. مهم­ترین مؤلّفه در داستان زنده­باد کمیل، تلاقی حماسه و عرفان، شهادت­طلبی، دفاع از میهن و حفظ آزادی است؛ امّا در داستان رجال فی الشّمس نویسنده سعی در بیداری مردم برای دفاع از میهن، اعتراض و مبارزه با ستم و ایستادگی دربرابر رژیم اشغالگر قدس را دارد.