فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: هدف اصلی این پژوهش، تعیین اثربخشی تعاملی آموزش مهارت های زندگی مبتنی بر توانایی های شناختی و فراشناختی و هوش معنوی بر بهبود میزان آگاهی دانشجویان از مهارت های زندگی است. روش: از بین جامعه آماری پژوهش، شامل11370 نفر از دانشجویان مرد و زن دانشگاه آزاد اسلامی واحد بروجرد، نمونه‌ای به تعداد 166 نفر به روش نمونه‌گیری داوطلبانه انتخاب شدند. گروه نمونه، پرسشنامه‌های سنجش میزان آگاهی از مهارت‌های زندگی (احدی، 1386) و هوش معنوی (ناصری، 1386) را در پیش‌آزمون تکمیل کردند. سپس براساس نمره‌های پرسشنامه هوش معنوی (بالاتر یا پایین‌تر از میانگین نمره‌ها) به چهار گروه تقسیم شدند. دو گروه آزمایش و دو گروه کنترل (در هر کدام، یک گروه با هوش معنوی بالا و یک گروه با هوش معنوی پایین). گروه‌های آزمایشی در قالب دو کلاس، در 16 جلسه 3 ساعته از آموزش مهارت‌های زندگی در خلال 8 هفته شرکت کردند. در پایان آموزش، برای بار دوم پرسشنامه سنجش میزان آگاهی از مهارت‌های زندگی را در پس‌آزمون کامل کردند. بعد از گذشت چهار ماه جهت بررسی استمرار یا تغییرات ایجاد شده در نتایج، در یک مطالعه پی‌گیرانه، مجدداً به پرسشنامه میزان آگاهی از مهارت‌های زندگی پاسخ دادند. یافته‌ها: نتایـج حاصل از تحلـیل داده‌ها با استـفاده از آزمون آماری «­t­» نشان داد که آموزش مهارت‌های زندگی، منجر به بهبود میزان آگاهی دانشجویان گروه آزمایش از مهارت‌های زندگی شده، اما در تعامل با هوش معنوی اثر معنی‌داری بر بهبود آن ندارند. نتیجه‌گیری: می‌توان نتیجه گرفت که افزایش آگاهی دانشجویان از مهارت‌های زندگی، کارکردهای ضروری و مورد نیاز برای پیشگیری از وقوع مشکلات زندگی، برخورد مناسب با این مشکلات و بهبود تصمیم‌گیری را در آنها شکل داده و از این طریق به بهبود، حفظ و ارتقاء سلامت روانی آنها کمک خواهند کرد.