تعیین ساختار عاملی، روایی و پایایی مقیاس تحریف شناختی بین فردی در دانشجویان دانشگاه تبریز

نویسندگان

1 دانشگاه تبریز

2 دانشگاه تبریز

3 دانشگاه تبریز

doi
چکیده

مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسی ساختار عاملی، روایی و پایایی مقیاس تحریف شناختی بین فردی در دانشجویان دانشگاه تبریز بود.روش: مطالعه حاضر از نوع مطالعات اعتباریابی و روان سنجی است. جامعه آماری پژوهش کلیه دانشجویان دانشگاه تبریز بودند که از بین آن‌ها 368 نفر به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب و از آنان خواسته شد مقیاس‌های تحریف شناختی بین فردی (ICDS)، صفات شخصیت مرزی (STB) و پرسشنامه سبک های دفاعی (DSQ) را تکمیل کنند. ضرایب اعتبار پرسشنامه تحریف شناختی بین فردی از طریق آلفای کرونباخ و روش تصنیف محاسبه شد. برای بررسی روایی سازه و ساختار عاملی ICDS، از روش تحلیل عامل‌های اصلی با چرخش واریماکس، و به منظور تأیید عامل‌های استخراج شده، از مدل تحلیل عاملی تأییدی استفاده شد. یافته ها: تحلیل عاملی ICDS به روش تحلیل مولفه‌های اصلی با چرخش واریماکس، سه عامل انتظارات غیرواقعی در روابط، طرد در روابط بین فردی و درک نادرست بین فردی را استخراج نمود. سایر شاخص‌های روایی (همزمان و همبستگی متقابل خرده مقیاس‌ها و کل مقیاس) و پایایی (ضرایب همسانی درونی و تصنیف) نیز گزارش شده است. همه این شاخص‌ها روایی و پایایی مقیاس تحریف شناختی بین فردی را تائید کردند.نتیجه گیری: نتایج حاکی از این است که مقیاس تحریف شناختی بین فردی (ICDS) در جامعه ایرانی از روایی و پایایی کافی برخوردار است و می توان در مطالعات روانشناسی و روان پزشکی مورد استفاده قرار داد.