رابطه احساس تنهایی، تحمل پریشانی و تابآوری با سلامت معنوی سالمندان مقیم سرای سالمندان
نویسندگان
1 گروه روانشناسی بالینی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
2 گروه روانشناسی بالینی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
doi
10.22126/jap.2025.11836.1840چکیده
چکیده زمینه: سلامت معنوی به عنوان رکن چهارم سلامت انسان تحت تأثیر عوامل مختلفی قرار میگیرد. از این رو پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه احساس تنهایی، تحمل پریشانی و تابآوری با سلامت معنوی در سالمندان مقیم سرای سالمندان انجام شد. روش: روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری آن شامل کلیه سالمندان مقیم سرای سالمندان شهر اصفهان در سال ۱۴۰۳ بود که از آنها ۱۵۰ نفر به عنوان نمونه به صورت در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامههای احساس تنهایی راسل، تحمل پریشانی سیمونز و گاهر، فرم کوتاه تابآوری کانر-دیویدسون، و سلامت معنوی پالوتزین و الیسون بود. دادهها از طریق ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه به روش همزمان مورد تحلیل قرار گرفتند و از نرمافزار آماری SPSS نسخه 26 استفاده شد. یافتهها: نتایج ضریب همبستگی نشان داد بین احساس تنهایی و سلامت معنوی رابطه منفی و معنادار (483/0-r= )، بین تحمل پریشانی و سلامت معنوی رابطه مثبت و معنادار (509/0r= )، و بین تابآوری و سلامت معنوی رابطه مثبت و معنادار (501/0r=) وجود دارد (01/0>p). همچنین نتایج رگرسیون چندگانه به روش همزمان نشان داد که متغیرهای پیشبین در مجموع توانستند 3/86 درصد از واریانس متغیر سلامت معنوی را پیشبینی کنند و تحمل پریشانی سهم بیشتری را در این پیشبینی داشت. بحث و نتیجهگیری: بنابراین کاهش احساس تنهایی و افزایش مهارتهای تحمل پریشانی و تابآوری از جمله عواملی هستند که احتمالاً سلامت معنوی در سالمندان مقیم سرای سالمندان را به میزان قابل توجهی افزایش میدهند.