رثای امام حسین (ع) در اشعار محتشم کاشانی و جناح الکاظمی
نویسندگان
1 کارشناسارشد زبان و ادبیّات عربی، دانشکدة ادبیّات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
2 استادیار گروه زبان و ادبیّات عربی، دانشکدة ادبیّات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
doi
10.22126/jccl.2019.2270.1683چکیده
یکی از ابعاد نگرشی جناح الکاظمی (متولّد 1949 م.) و محتشم کاشانی (905هـ.ق. – 996هـ.ق.) بهمثابة شاعران اهل بیت، بیان مصیبتهای امام حسین (ع) و یاران باوفایش در روز عاشورا، و بهتصویرکشیدن مصیبتهای بزرگی است که در صحرای کربلا بر اهل بیت (ع) گذشت. پژوهش حاضر بهروش توصیفی - تحلیلی و براساس نظریة ادبیّات تطبیقی اسلامی به واکاوی مهمترین شاخصههای سوگسرودههای این دو شاعر در رثای امام حسین (ع) میپردازد که تجلّی شیفتگی این دو شاعر برجستۀ به اهلبیت و اندوه آنان نسبت به این تراژدی سوزناک است . یافتههای پژوهش، بیانگر آن است که دو شاعر در رثای امام حسین (ع) مضامین مشترکی را بهکار بردهاند که مهمترین آنها عبارتاند از: تشنگی، اسارت، شهادت، بیان حزن و اندوه حضرت زینب (س) و... همچنین بررسی اسالیب بهکار رفته در شعرهای ایشان نشان میدهد که هردو شاعر در استفاده از انواع صور خیال در راستای بهتصویرکشیدن مصیبت کربلاء و لایههای سطحی این حادثه موفّق عمل کردهاند؛ امّا در بیان لایههای زیرین معرفتی و معنایی آن که همان تبیین اهداف بنیادین قیام کربلا است، توفیق چندانی نداشتهاند.