اثربخشی روایتدرمانی بر اضطراب مرگ و حس انسجام زنان سالمند
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران
2 گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران
3 گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران
4 گروه پرستاری، دانشکده علوم پزشکی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران
doi
10.22126/jap.2025.11537.1823چکیده
سالمندی یکی از مراحل حساس رشد انسان است که ویژگیها و شرایط خاص خود را دارد، در این میان اضطراب مرگ و حس انسجام از شایعترین موضوعات سلامت روان سالمندان است. بنابراین پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی روایتدرمانی بر اضطراب مرگ و حس انسجام زنان سالمند انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون-پس آزمون با گروه کنترل و دوره پیگیری بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی زنان سالمند (با دامنه سنی 70 تا 80 سال) مراکز نگهداری سالمندان شهر گرگان در سال 1403 بود که از بین آنها نمونه ای به تعداد 30 نفر به روش نمونه گیری در دسترس بر اساس معیارهای ورود و خروج مطالعه انتخاب شدند. افراد به صورت تصادفی در گروه مداخله (15 نفر) و کنترل (15 نفر) گمارش شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های حس انسجام آنتونوسکی و اضطراب مرگ تمپلر استفاده شد. گروه مداخله هشت جلسه 90 دقیقهای تحت مداخله روایتدرمانی پاین قرار گرفت، در حالیکه در این مدت گروه کنترل هیچگونه مداخلهای دریافت نکرد. داده ها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس تکمتغیره در نرمافزار SPSS نسخه 26 تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد روایتدرمانی بر کاهش اضطراب مرگ و افزایش حس انسجام در زنان سالمند به طور معنیداری اثرگذار است. این تأثیر در مرحله پیگیری دو ماهه نیز پایدار ماند. بنابراین میتوان روایت درمانی را بهعنوان یک روش کارآمد در جهت افزایش بهزیستی در زنان سالمند مورد استفاده قرار داد.