رابطه تحمل پریشانی و حمایت اجتماعی ادراک شده با رضایت از زندگی در سالمندان مقیم سرای سالمندان

نویسندگان

1 گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.

2 گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.

doi
10.22126/jap.2025.11373.1814
چکیده

رضایت از زندگی یکی از متغیرهای مهم در سلامت روان سالمندان است که با عوامل متعددی مرتبط است. از این رو، پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه تحمل پریشانی و حمایت اجتماعی ادراک شده با رضایت از زندگی در سالمندان مقیم سرای سالمندان انجام شد. روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری آن شامل کلیه سالمندان مقیم سرای سالمندان شهر اصفهان در سال ۱۴۰۳ بود که از بین آن‌ها ۱۵۰ نفر به عنوان نمونه به صورت در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسش‌نامه تحمل پریشانی سیمونز و گاهر، پرسش‌نامه حمایت اجتماعی ادراک شده زیمت و پرسش‌نامه رضایت از زندگی داینر بود. داده‌ها از طریق روش‌های ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه به روش همزمان مورد تحلیل قرار گرفتند و از نرم‌افزار آماری SPSS نسخه ۲۶ استفاده شد. نتایج نشان داد که بین تحمل پریشانی و حمایت اجتماعی ادراک شده با رضایت از زندگی در سالمندان مقیم سرای سالمندان رابطه معناداری وجود دارد (001/0>P) و در مجموع توانستند 1/90 درصد از واریانس متغیر رضایت از زندگی را پیش‌بینی کنند و حمایت اجتماعی ادراک شده سهم بیش‌تری در این پیش‌بینی داشت. بنابراین نتیجه گرفته می‌شود که با دانستن متغیرهای تحمل پریشانی و حمایت اجتماعی ادراک شده می‌توان رضایت از زندگی سالمندان مقیم سرای سالمندان را پیش‌بینی کرد و پیشنهاد می‌شود توجه به این متغیرهای روان‌شناختی بیش از گذشته مورد توجه متخصصان حوزه سالمندی قرار گیرد.