تأثیر کاربرد باکتری‌های محرک رشد گیاه و کود نیتروژن بر عملکرد و اجزای عملکرد ذرت

نویسندگان

1 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرج

2 استادیار،دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرج

3 ، دانشیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج

4 استادیار موسسه تحقیقات خاک و آب،

5 دانشیار و عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات چغندرقند کرج، ایران

doi
10.22059/ijfcs.2012.24883
چکیده

به منظور بررسی تأثیر کاربرد باکتری‌های محرک رشد گیاه از جمله Azotobacter chroococcum ، Azospirillum lipoferom و brasilence و Pseudomonas fluorescens و کود نیتروژن از منبع اوره بر عملکرد و اجزای عملکرد ذرت هیبرید دبل کراس، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی در چهار تکرار به اجرا در آمد. تیمار باکتری در 5 سطح شامل B0= عدم تلقیح با باکتری (شاهد)، B1= ازتوباکتر + آزوسپیریلوم، B2= آزوسپیریلوم + سودوموناس، B3= ازتوباکتر + سودوموناس و B4= ازتوباکتر + آزوسپیریلوم + سودوموناس و کود اوره با مقادیر صفر، 100 و 200 کیلوگرم در هکتار، به عنوان تیمار کود نیتروژن بودند. نتایج نشان دادند که بیشترین افزایش صفات در باکتری‌های محرک رشد گیاه مربوط به تیمار ازتوباکتر + سودوموناس با افزایش عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک، تعداد ردیف در بلال، عملکرد بلال و عملکرد بلال تک‌بوته به ترتیب به میزان 8/23%، 7/22%، 2/6%، 9/26% و 8/19% و در کود نیتروژن مربوط به تیمار 200 کیلوگرم در هکتار اوره با افزایش عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک و وزن هزار دانه به ترتیب به میزان 8/17%، 7/18% و 2/3% بود. در بررسی اثرات متقابل باکتری و کود نیتروژن مشاهده شد که تیمار ازتوباکتر + سودوموناس الزاماً در حضور 200 کیلوگرم در هکتار کود اوره بیشترین تأثیر را بر اغلب این صفات داشت اما کاربرد توأم ازتوباکتر، آزوسپیریلوم و سودوموناس بدون نیاز به کود اوره باعث افزایش این صفات شد و مصرف همزمان کود اوره با این تیمار منجر به کاهش کارایی این باکتری‌ها شد.