شروه و علوانیه؛ نگاهی تطبیقی به ساختار نواهای بومی در خوزستان و بوشهر
doi
10.22126/jccl.2020.1318چکیده
نغمههای محلّی، بهمثابة تولیدات اصیل و بومی یکزبان و ادبیّات آن، همواره از غنا و تنوّع بینظیری برخوردار بوده و هستند. در پژوهش پیش رو دو نمونه از بارزترین نواهای فولکلور با نگاهی تطبیقی بررسی شده است. «شَروه» بهمثابة نغمة محلّی فارسیزبانان استان بوشهر و «عَلوانیه» بهمنزلة موسیقی فولکلور مردم عرب خطّة خوزستان، پیکرة اصلی این مقایسه را تشکیل دادند. در پی یافتن شباهتها و تفاوتهای این دو، از روش تطبیقی بهره گرفته و با استفاده از روشهای فرعی تاریخی و فنّی، به بررسی ساختار آنها همت گماشته شد. نتایج این بررسی را میتوان اینگونه برشمرد که وجوه اشتراک این دو نوا بسیار بیشتر از تفاوتها بوده و در مواردی ازجمله اشتراک در مضامین اشعار، شفّافیت عواطف در پیوند با زندگی حقیقی، دوری از تکلّف، کثرت واژههای محلّی، همراهی سازهای سنّتی، سوزناکبودن شیوة اجرا و... خلاصه میشود.