شروه و علوانیه؛ نگاهی تطبیقی به ساختار نواهای بومی در خوزستان و بوشهر

نویسندگان

1 استادیار گروه زبان و ادبیّات عربی، دانشگاه پیام نور، واحد بوشهر، ایران

doi
10.22126/jccl.2020.1318
چکیده

نغمه­های محلّی، به­مثابة تولیدات اصیل و بومی یک­زبان و ادبیّات آن، همواره از غنا و تنوّع بی­نظیری برخوردار بوده و هستند. در پژوهش پیش رو دو نمونه از بارزترین نواهای فولکلور با نگاهی تطبیقی بررسی شده است. «شَروه» به­مثابة نغمة محلّی فارسی‌زبانان استان بوشهر و «عَلوانیه» به­منزلة موسیقی فولکلور مردم عرب خطّة خوزستان، پیکرة اصلی این مقایسه را تشکیل دادند. در پی یافتن شباهت­ها و تفاوت­های این دو، از روش تطبیقی بهره گرفته و با استفاده از روش­های فرعی تاریخی و فنّی، به بررسی ساختار آن­ها همت گماشته شد. نتایج این بررسی را می­توان این­گونه برشمرد که وجوه اشتراک این دو نوا بسیار بیشتر از تفاوت­ها بوده و در مواردی ازجمله اشتراک در مضامین اشعار، شفّافیت عواطف در پیوند با زندگی حقیقی، دوری از تکلّف، کثرت واژه­های محلّی، همراهی سازهای سنّتی، سوزناک­بودن شیوة اجرا و... خلاصه می­شود.