اثربخشی خاطرهپردازی ساختارمند بر اضطراب و پرخاشگری سالمندان ساکن سرای سالمندان
نویسندگان
1 گروه مددکاری اجتماعی، دانشکده علوم انسانی، موسسه آموزش عالی حکمت رضوی، مشهد، ایران
2 گروه مددکاری اجتماعی، دانشکده علوم انسانی، موسسه آموزش عالی حکمت رضوی، مشهد، ایران
doi
10.22126/jap.2024.9887.1747چکیده
اضطراب و پرخاشگری مسأله شایع دوره سالمندی بوده که مملو از انواع احساس کمبودها و ناتوانیها در فرد است. سالمندان به علت کاهش اعتماد بنفس، نقصان فعالیت و تحرک، از دست دادن نزدیکان، ابتلا به بیماریهای مزمن و نظایر آن، در معرض اضطراب و پرخاشگری بیشتری قرار دارند. بنابراین، این مطالعه با هدف تعیین اثربخشی خاطرهپردازی ساختارمند بر اضطراب و پرخاشگری سالمندان ساکن در خانههای سالمندان انجام شد. طرح پژوهشی نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه سالمندان مقیم سراهای سالمندان شهر مشهد در سال 1402 بودند که از بین آنها یک سرا بهطور تصادفی انتخاب شد. نمونه آماری شامل 30 نفر سالمند بود که با روش نمونهگیری در دسترس و با توجه به ملاکهای ورود و خروج مطالعه انتخاب شدند. افراد به صورت تصادفی در گروه آزمایش (15نفر) و کنترل (15نفر) گمارش شدند. گروه آزمایش برنامه درمانی خاطرهپردازی ساختارمند را طی هشت جلسه هفتگی 90 دقیقهای دریافت نمودند. ابزار گرداوری دادهها شامل پرسشنامههای پرخاشگری آیزنک و ویلسون و اضطراب بک بود. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس تک متغیره (ANCOVA) در نرمافزار SPSS نسخه 26 انجام شد. یافتههای پژوهش نشان داد که انجام خاطرهپردازی ساختارمند در کاهش سطح اضطراب و پرخاشگری در سالمندان اثربخش است. بنابراین میتوان نتیجه گرفت که انجام خاطرهپردازی در بهبود بهزیستی روانشناختی سالمندان تأثیر مثبتی دارد. از اینرو پیشنهاد میشود که مددکاران اجتماعی، مشاورین، روانشناسان و مراقبین سلامت فعال در حوزه سالمندی از این روش در برنامههای درمانی و اقدامات مداخلهای خود بهره بگیرند.