رابطه معنای زندگی و کیفیت زندگی در سالمندان: نقش میانجی اضطراب مرگ

نویسندگان

1 گروه روان‌شناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران

2 گروه روان‌شناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران

3 گروه روان‌شناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران

doi
10.22126/jap.2024.10797.1787
چکیده

یکی از دوره‌های حساس زندگی، سالمندی است که در آن افراد با مشکلات جسمانی و روانی گوناگونی مواجه می‌شوند که کیفیت زندگی آنها را تحت تأثیر قرار می‌دهد. بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه معنای زندگی و کیفیت زندگی با نقش میانجی اضطراب مرگ انجام شد. این مطالعه توصیفی-همبستگی با استفاده از مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کارمندان و بازنشستگان 60 تا 65 سال ادارات و سازمان‌های شهر تهران در سال 1401-1402 بود که از میان آنها 354 نفر به‌صورت در دسترس به‌عنوان گروه نمونه انتخاب شدند. شرکت‌کنندگان به پرسش‌نامه‌های اضطراب مرگ تمپلر، کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی و معنای زندگی استگر و همکاران پاسخ دادند. داده‎های به‌دست‌آمده با روش مدلیابی معادلات ساختاری در نرم‌افزارهای SPSS-24 و AMOS-24 تجزیه‌ و تحلیل شد. نتایج نشان داد اضطراب مرگ با معنای زندگی و کیفیت زندگی رابطه منفی معناداری دارد و همچنین معنای زندگی و کیفیت زندگی رابطه مثبت معناداری دارند. به علاوه، نقش واسطه‌ای اضطراب مرگ در رابطه بین معنای زندگی و کیفیت زندگی معنادار بود (001/0= P). به طورکلی، می‌توان گفت از آنجا که اضطراب مرگ با کیفیت زندگی سالمندان رابطه دارد، پرداختن به موضوع معنای زندگی در حوزه مشاوره سالمندان می‌تواند به افزایش کیفیت زندگی آنها کمک نماید.