رابطه سبک زندگی ارتقا دهنده سلامت با کنشهای شناختی در سالمندان با فشارخون بالا: نقش میانجی استرس ادراک شده
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، واحد شبستر، دانشگاه آزاد اسلامی، شبستر، ایران
2 گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
doi
10.22126/jap.2024.10328.1762چکیده
یکی از عوامل مهم مرتبط با کنشهای شناختی، سبک زندگی ارتقاء دهنده سلامت و در کنار آن استرس ادراک شده میباشد. بررسی ارتباط این عوامل به ویژه در بین سالمندان دارای فشار خون بالا از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف مدلیابی روابط ساختاری سبک زندگی ارتقاء دهنده سلامت با کنشهای شناختی با نقش میانجی استرس ادراک شده در سالمندان مبتلا به فشارخون بالا انجام شد. پژوهش حاضر از لحاظ هدف، کاربردی و روش، همبستگی از نوع مدلسازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این پژوهش را سالمندان دارای فشار خون بالا مراکز بهداشت شهر ارومیه در شش ماه اول 1402 تشکیل دادند که تعداد 250 نفر از آنها (135 مرد و 115 زن) به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. جهت گردآوری دادهها از پرسشنامههای کنشهای شناختی ویلسون و همکاران، سبک زندگی ارتقاء دهنده سلامت والکر و همکاران و استرس ادراک شده کوهن استفاده شد. در نهایت با روشهای همبستگی پیرسون و مدلیابی معادلات ساختاری، با استفاده از نسخه افزارهای SPSS-22 و AMOS-22 انجام شد. یافتهها نشان داد که بین سبک زندگی ارتقاء دهنده سلامت و کنشهای شناختی رابطه مستقیم وجود دارد. همچنین آزمون بوت استراپ نشان داد که استرس ادراک شده در رابطه سبک زندگی ارتقاء دهنده سلامت و کنشهای شناختی نقش واسطهای دارد. بدین صورت که 6 درصد واریانس کنشهای شناختی توسط استرس ادراک شده و 18 درصد واریانس کنشهای شناختی توسط سبک زندگی ارتقاء دهنده سلامت پیشبینی شده است. بنابراین میتوان نتیجه گرفت که استرس ادراک شده در رابطه سبک زندگی ارتقاء دهنده سلامت و کنشهای شناختی نقش واسطهای دارد. بنابراین روانشناسان و درمانگران مراکز بهداشت، سرای سالمندی و کلینیکهای خدمات روانشناختی میتوانند برای بهبود کنشهای شناختی سالمندان، سبک زندگی ارتقاء دهنده سلامت و استرس ادراک شده را مورد توجه و استفاده قرار دهند.