اثربخشی برنامه آموزش مثبت مبتنی بر مدل پرما بر مثبتنگری و امید به زندگی سالمندان
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
2 گروه روانشناسی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
doi
10.22126/jap.2024.10628.1778چکیده
تحولاتی که در دوره سالمندی اتفاق میافتد منجر به کاهش سلامت و امید به زندگی در سالمندان میشود. بنابراین پژوهش حاضر با هدف اثربخشی آموزش مثبت مبتنی بر مدل پرما بر مثبت نگری و امید به زندگی سالمندان مرد انجام شد. طرح پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه گواه بود و جامعه آماری شامل تمامی معلمان بازنشسته سالمند شهر نورآباد ممسنی بودند. جهت انتخاب گروه نمونه واجد شرایط، بعد از اعلام فراخوان، 40 نفر از معلمان بازنشسته سالمند به شیوه نمونهگیری در دسترس بر اساس معیارهای ورود به مطالعه انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایشی و گواه گمارش شدند. مداخله (آموزش مثبت مبتنی بر مدل پرما) بر روی گروه آزمایش به مدت 10 جلسه 90 دقیقهای هفتگی اجرا گردید. پس از اتمام برنامه آموزشی از هر دو گروه پسآزمون به عمل آمد. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش شامل مقیاس مثبتنگری ایرانیان خدایاری فرد و همکاران و پرسشنامه امید میلر بود. دادهها با استفاده از روش تحلیل کواریانس تکمتغیره و نرمافزار SPSS نسخه 24 تحلیل شدند. نتایج نشان داد مداخله آموزش مثبت مبتنی بر مدل پرما منجر به افزایش مثبتنگری و امید به زندگی گروه آزمایش در مقایسه با گروه گواه شد. یافتههای این پژوهش میتواند به متخصصان و درمانگران در طراحی و اجرای برنامههای ارتقای شکوفایی و بهبود امید به زندگی سالمندان یاری رساند.