رابطه سبکهای دلبستگی با پیری موفق و اضطراب مرگ: نقش میانجی تابآوری
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی،کرمانشاه، ایران
2 گروه روانشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی،کرمانشاه، ایران
3 گروه روانشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی،کرمانشاه، ایران
doi
10.22126/jap.2024.10715.1781چکیده
با توجه به افزایش جمعیت سالمندان در آیندهای نزدیک در ایران، شناخت وضعیت این گروه سنی در حوزههای مختلف از جمله سلامت جسمی و بهداشت روان بیش از پیش اهمیت پیدا کرده است و توجه به این قشر را ضروری کرده است. بنابراین درک عواملی که در افزایش سطوح پیری موفق و کاهش اضطراب مرگ نقش دارند حائز اهمیت میباشد. با توجه به اینکه سبکهای دلبستگی نقش مهمی در شکلدهی سلامت روان و جسم در طول عمر دارند، این پژوهش با هدف بررسی رابطه سبکهای دلبستگی با پیری موفق و اضطراب مرگ با میانجیگری تابآوری انجام شد. این یک مطالعه توصیفی-همبستگی با استفاده از مدلسازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل سالمندان ساکن شهر کرمانشاه در سال 1403-1402 بود که از بین آنها 332 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. اعضای نمونه پرسشنامههای پیری موفق زنجری، اضطراب مرگ تمپلر، سبکهای دلبستگی کولینز و رید و تابآوری کانرو دیویدسون را تکمیل کردند. در نهایت دادههای جمعآوری شده از طریق نرمافزار SPSS نسخه 24 و AMOS نسخه 24 مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند. نتایج پژوهش نشان داد که مدل مفروض این پژوهش از برازش مناسبی در نمونه مورد مطالعه برخوردار است. بدین ترتیب که دلبستگی ایمن با پیری موفق و اضطراب مرگ از طریق تابآوری رابطه دارد. همچنین، یافتهها نشان داد که سبک دلبستگی اجتنابی با پیری موفق و اضطراب مرگ از طریق تابآوری رابطه دارد و متغیر تابآوری نقش میانجی در رابطه سبک دلبستگی دوسوگرا با پیری موفق و اضراب مرگ ایفا میکند. این نتایج بر اهمیت تقویت دلبستگی ایمن و تابآوری در مداخلات با هدف افزایش سطوح پیری موفق و در نهایت رفاه سالمندان تأکید میکند.