رابطه مقایسههای اجتماعی با افکار خودکشی در سالمندان: نقش میانجی سبکهای تصمیمگیری
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22126/jap.2024.9502.1725چکیده
یکی از بحرانهای مورد توجه در سطح جهانی، خودکشی و پیامدهای ناشی از آن میباشد. به نظر میرسد خودکشی بالاخص با افزایش سن، روند صعودی پیدا کرده و در جمعیت سالمندان به شدت افزایش یافته است. بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه مقایسه اجتماعی و افکار خودکشی با نقش میانجیگری سبکهای تصمیمگیری سالمندان انجام شد. پژوهش حاضر همبستگی از نوع مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل سالمندان بالای 65 سال شهر شیراز بود که از میان آنها نمونه 265 نفری به روش نمونهگیری در دسترس، و با توجه به معیارهای ورود انتخاب شدند. شرکت کنندگان به پرسشنامههای افکار خودکشی بک، سبکهای تصمیمگیری اسکات و بروس و پرسشنامه مقایسه اجتماعی گیبونز و بانک پاسخ دادند. اطلاعات جمعآوری شده با روش مدل معادلات ساختاری و در نرمافزارهای SPSS26 و LISREL8.8 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش حاضر نشان داد مدل مفروض از برازش خوبی برخوردار است. همچنین نتایج نشان داد مقایسه اجتماعی از طریق سبکهای تصمیمگیری با افکار خودکشی ارتباط دارد. بدین صورت که سبکهای تصمیمگیری منطقی و شهودی با افکار خودکشی رابطه منفی و معنادار و با سبک تصمیمگیری اجتنابی، وابسته و آنی رابطه مثبت و معنادار دارد. با توجه به نتایج پژوهش حاضر به روانشناسان و متخصصین توصیه میشود برای حل مشکل خودکشی به عنوان یک معضل جهانی و رو به افزایش، به افراد کمک کنند تا بر ویژگیهای مثبت زندگی خویش متمرکز شوند و از مقایسه سطحی بپرهیزند. همچنین با آموزش مهارتهای تصمیمگیری در کاهش میزان خودکشی در سالمندان گام بردارند.