اثربخشی معنادرمانی بر احساس انرژی و عزتنفس معنوی سالمندان مقیم خانۀ سالمندان
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، دانشگاه پیامنور، تهران، ایران
2 گروه جامعهشناسی و ارتباطات، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه گلستان، گرگان، ایران
3 گروه روانشناسی، دانشگاه پیامنور، تهران، ایران
doi
10.22126/jap.2024.9587.1729چکیده
تغییراتی که در دوران سالمندی ایجاد میشود منجر به کاهش میزان زیادی از توانایی بدنی و ایجاد احساس پوچی و سرباری آنها میشود. بنابراین این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی معنادرمانی بر احساس انرژی و عزت نفس معنوی سالمندان انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت پژوهش، جزء پژوهشهای نیمه-آزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل و دوره پیگیری بود. جامعۀ آماری پژوهش حاضر شامل تمامی سالمندان بالای ۶۵ سالمندان شهر قزوین در سال 1402 بود که از میان آنها نمونهای به حجم 40 نفر به روش نمونهگیری دردسترس و براساس معیارهای ورود و خروج انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 20 نفر) گمارده شدند. ابزار گردآوری دادهها شامل دو پرسشنامه احساس انرژی اتواتر و کارملی و عزت نفس معنوی فرهوش و همکاران بود. همچنین پروتکل معنادرمانی فرانکل در قالب 8 جلسه 90 دقیقهای استفاده شد. دادهها با روش تحلیل کوواریانس تک متغیره در نرمافزار SPSS نسخه 27 تحلیل شدند. یافتههای پژوهش نشان داد که معنادرمانی باعث افزایش معنادار احساس انرژی و عزتنفس معنوی سالمندان شد. بر اساس یافتههای این پژوهش میتوان نتیجه گرفت که تقویت توانمندی معنوی با معنادرمانی میتواند افزایش احساس انرژی و عزتنفس معنوی سالمندان را در بر داشته باشد.