اثربخشی معنادرمانی بر احساس انرژی و عزت‌نفس معنوی سالمندان مقیم خانۀ سالمندان

نویسندگان

1 گروه روان‌شناسی، دانشگاه پیام‌نور، تهران، ایران

2 گروه جامعه‌شناسی و ارتباطات، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه گلستان، گرگان، ایران

3 گروه روان‌شناسی، دانشگاه پیام‌نور، تهران، ایران

doi
10.22126/jap.2024.9587.1729
چکیده

تغییراتی که در دوران سالمندی ایجاد می­شود منجر به کاهش میزان زیادی از توانایی بدنی و ایجاد احساس پوچی و سرباری آنها می­شود. بنابراین این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی معنادرمانی بر احساس انرژی و عزت نفس معنوی سالمندان انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت پژوهش، جزء پژوهش­های نیمه-آزمایشی با طرح پیش­آزمون و پس­آزمون با گروه کنترل و دوره پیگیری بود. جامعۀ آماری پژوهش حاضر شامل تمامی سالمندان بالای ۶۵ سالمندان شهر قزوین در سال 1402 بود که از میان آنها نمونه­ای به حجم 40 نفر به روش نمونه­گیری دردسترس و براساس معیارهای ورود و خروج انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 20 نفر) گمارده شدند. ابزار گردآوری داده­ها شامل دو پرسش‌نامه احساس انرژی اتواتر و کارملی و عزت نفس معنوی فرهوش و همکاران بود. همچنین پروتکل معنادرمانی فرانکل در قالب 8 جلسه 90 دقیقه­ای استفاده شد. داده­ها با روش تحلیل کوواریانس تک متغیره در نرم­افزار SPSS نسخه 27 تحلیل شدند. یافته­های پژوهش نشان داد که معنادرمانی باعث افزایش معنادار احساس انرژی و عزت­نفس معنوی سالمندان شد. بر اساس یافته‌های این پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که تقویت توانمندی معنوی با معنادرمانی می­تواند افزایش احساس انرژی و عزت­نفس معنوی سالمندان را در بر داشته باشد.