بررسی مضامین خطبه سیاسی انوشروان و مقایسة آن با نهجالبلاغه
نویسندگان
1 استاد گروه زبان و ادبیّات عربی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
2 دکتری زبان و ادبیات عربی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
doi
چکیده
یکی از خطبه هایی که در مطالعات ایرانشناسی مورد غفلت قرار گرفته، خطبه ای سیاسی است که انوشروان در سالهای پایانی حکومت خود، پس از استقرار صلح و آرامش، بیان کرده است. این خطبه، بخشهای مختلفی دارد که محور اصلی آن، «مبارزه با هواهای نفسانی» یا «جهاد اکبر» است که در تعالیم اسلامی بسیار مورد توجّه قرار گرفته است. مصادیق هوای نفسانی که انوشروان آنها را عامل تزلزل حکومت میداند، عبارتند از: سخن چینی، حسادت، تفرقه، ظلم و ستم و برای اشاره به خطر نفس از تعابیری چون «أعدی عدوّکم»، «أکبر أعداکم» و «عدوّکم الباطن» یاد میکند. در مقابل اموری مانند رعیّتدوستی، وحدت و اتّحاد، توجّه به نیازمندان، احترام به همسایگان، دوستی و محبّت، پایبندی به عهد و پیمان و... را موجب استحکام حکومتها میداند. هدف از پژوهش حاضر، معرّفی این خطبه و بررسی توصیفی - تحلیلی مضامین مشترک آن با نهج البلاغه است. .