بررسی و تعیین مقاومت ضربهای جوشهای شیاری و مقایسه آن با ضوابط لرزهای اتصالات جوشی
نویسندگان
1 رئیس دانشکده فنی دانشگاه تبریز
2 گروه مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز، ایران
3 دانشچوی کارشناسی ارشد
4 دانشجوی کارشناسی ارشد سازه
doi
10.22065/jsce.2018.104460.1372چکیده
جلوگیری از شکست ترد در جوش اتصالات اعضای فولادی یکی از مسائل بسیار مهم در عملکرد سازه های فولادی است. تجربه های تلخ زلزله نورث ریچ در خصوص جوش های به کار رفته در اتصالات و وصله های اعضای سیستم باربر جانبی لرزهای و نیز در جوش های "نیاز بحرانی"؛ نظیر جوش های شیاری با نفوذ کامل (CJP) در اتصال تیر به ستون در قاب های خمشی فولادی محققان را به این نتیجه رساند که به منظور جلوگیری از کاهش شکل پذیری و جلوگیری از شکست ترد، بایستی مقاوت ضربه ای جوش در دمای معینی تأمین شود. الزامات لرزهای آیین نامه AISC و به تبع آن مبحث دهم مقرّرات ملی ساختمان ایران برای جوش های مذکور طاقت نمونه شیار داده شارپی در دمای معینی را توصیه می نمایند. در این تحقیق به منظور حصول اطمینان از مقاوت ضربه ای و چقرمگی جوش های اجرا شده در شرایط متعارف ایران، آزمایش شارپی در نمونه های با ضخامت های متعدد و با الکترود های رایج تحت جوشکاری دستی و جوشکاری زیر پودری انجام شده و نتایج آن با الزامات مبحث دهم مقایسه شده است. نتایج حاصل از جوش شیاری با الکترود E6013 در روش جوش کاری دستی و همچنین جوش شیاری اجرا شده به روش زیر پودری تأمل بر انگیز است.