اثر تنش خشکی و محدودیت منبع و مخزن بر تبادلات گازی و عملکرد آفتابگردان (Helianthus annuus L.)
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه کردستان
2 استادیار دانشگاه کردستان
3 استادیار دانشگاه کردستان
4 استادیار دانشگاه کردستان
doi
چکیده
به منظور بررسی تغییرات عملکرد، تبادلات گازی و ارزیابی محدودیت منبع و مخزن در آفتابگردان رقم آذرگل تحت شرایط آبیاری و تنش خشکی آزمایشی در سال 1387 به صورت کرتهای خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی و در3 تکرار در شرایط مزرعهای به اجرا درآمد. سطوح فاکتور اصلی شامل تیمار آبیاری (آبیاری در پتانسیل آبی 3- بار) و تنش خشکی (عدم آبیاری از یک ماه پس از کاشت تا رسیدگی) و سطوح فاکتور فرعی شامل ترکیبی از 5 سطح برگزدایی (عدم برگزدایی به عنوان شاهد، 25، 50، 75 و 100 درصد برگزدایی) در دو مرحله گردهافشانی (5R) و اتمام دانهبندی (7R) بودند. محدودیت مخزن نیز از طریق قطع نصف طبق در مرحله گردهافشانی در تمامی تیمارهای مورد بررسی اعمال گردید. نتایج این تحقیق نشان داد که تیمارهای برگزدایی و تنش خشکی از طریق کاهش تولید زیستتوده و تعداد دانه پر و در نتیجه کاهش شاخص برداشت عملکرد را کاهش دادند. تنش خشکی بر میزان روغن دانه بی تأثیر بود، میزان پروتئین دانه را کاهش داد و باعث کاهش سرعت فتوسنتز و هدایت روزنهای و افزایش کارایی مصرف آب گردید، در حالی که برگزدایی باعث افزایش سرعت فتوسنتز شد. در شرایط تنش خشکی هر دو محدودیت منبع و مخزن مشاهده شد، اما در شرایط آبی علیرغم تولید مواد فتوسنتزی بیشتر، محدودیت مخزن شدیدتر و تعیینکننده نهایی عملکرد بود. در کل میتوان گفت با توجه به روند هماهنگ کاهش درصد روغن و افزایش محدودیت منبع در شرایط تنش، استفاده از ارقام با محدودیت منبع کمتر با افزایش درصد روغن همراه خواهد بود. همچنین در شرایط آبی ارقام دارای طبق بزرگتر و تعداد دانه بیشتر در طبق میتوانند به واسطه رفع محدودیت مخزن به بهبود عملکرد در این شرایط کمک کنند.