مقایسه دوسویه شعر حسن هنرمندی و حافظ ابراهیم (نقد و پردازش اصول رمانتیسم)
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، ایران
doi
چکیده
رمانتیسم، مکتبی مبتنی بر تخیّل، احساس، یأس، ناامیدی واحساسات فردی است که به نالههای عاشقانه اصالت میبخشد و دارای رویکرد خاصی نسبت به مرگ و مرگطلبی میباشد. از آنجا که مکتب رمانتیسم در جهان غرب ظهور یافت، مسلماً تأثیر آن ابتدا در میان نویسندگان و شعرای غرب و سپس در ایران و جهان عرب متجلّی شد. در این میان، افرادی نظیر حسن هنرمندی و حافظ ابراهیم نمایشگر این تأثیرپذیری از مکتب رمانیسم قلمداد میشوند. حافظ ابراهیم، یکی از نمایندگان مکتب کلاسیک است، اما در میان اشعارش قصائدی دیده میشود که در آنها از مفاهیم رمانتیسم مانند طبیعت، حزن و اندوه، عشق، تنهایی... سخن میگوید. زیباییهای طبیعت را به تصویر میکشد و برای تسکین دردهایش به آن پناه میبرد. او مرگ را اتفاق شیرین میداند و آن را تنها راه غلبه انسانهای شریف بر نیرنگهای روزگار معرفی میکند. از سوی دیگر، حسن هنرمندی به عنوان نمایندة رمانتیسم ایران به موضوعاتی؛ نظیر ناامیدی، وحشت، مرگ، ناکامی، عشق و...که همگی از موضوعات اصلی این مکتب میباشند، پرداخته است.