بررسی عملکرد هیدرودینامیکی موج شکن های نفوذ ناپذیر و نفوذپذیر با استفاده از روش هیدرودینامیک ذرات هموار
نویسندگان
1
2
doi
چکیده
موجشکنها سازههایی هستند که برای حفاظت از سواحل وکاهش انرژی ناشی از امواج احداث شدهاند و با توجه به استفاده فراوان از آنها، تحلیل جریان در اطراف این سازهها از اهمیت ویژهای برخوردار است. در این پژوهش مدلسازی موجشکن صلب روی بستر با شیب ترکیبی با استفاده از روش هیدرودینامیک ذرات هموار و کد SPHysics انجام شد. تأثیر پارامترهای مختلف از جمله تغییر در عمق آب، زمان تناوب موج، تیزی موج، شیب بدنه و نوع ساختار بدنه موجشکن روی بالاروی موج که از پارامترهای اصلی در طراحی موجشکنها است، بررسی شده است. نتایج بیانکننده این واقعیت است که با افزایش زمان تناوب، عمق و شیب بدنه موجشکن میزان بالاروی موج افزایش مییابد، همچنین صحتسنجی نتایج با استفاده از مطالعات آزمایشگاهی ارزیابی شد. نتایج نشاندهنده تطابق مناسب روش عددی و آزمایشگاهی بود. علاوه بر این، بهمنظور بررسی تغییرات میزان بالاروی موج در موجشکنهای صلب نسبت به مدل مشابه توده سنگی، نتایج حاصل از کار عددی انجام شده با مطالعات آزمایشگاهی انجام شده روی موجشکنهای توده سنگی با یکدیگر مقایسه شده است. نتایج حاصل از بالاروی موج در موجشکن نفوذپذیرناپذیر (صلب) و موجشکن نفوذپذیر با سطح زبر (موجشکن توده سنگی) بیانکننده افزایش بالاروی در حدود 40 درصد در حالت موجشکن صلب دارد.
