فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

سالمندی دوره حساس و آخرین مرحله از زندگی انسان است. آگاهی از مرگ قریب‌الوقوع، باعث ایجاد اضطراب وجودی در سالمندان می‌شود. بنابراین سالمندان باید توانایی پاسخگویی به مشکلات اساسی وجودی خود را داشته باشند. روان‌درمانی وجودی با تمرکز بر دلواپسی‌های غائی انسان‌ها شامل مرگ، تنهایی، پوچی و آزادی، درمان مناسبی برای سالمندان به نظر می‌رسد. بنابراین این مطالعه با هدف تعیین اثربخشی گروه‌درمانی وجودی بر اضطراب وجودی و کیفیت زندگی سالمندان انجام شد. روش مطالعه حاضر نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را سالمندان بین 60 تا 85 سال تشکیل دادند که در سه ‌ماه دوم سال 1399 به کلینیک مددکاری اجتماعی آفتاب زندگی در  شهرستان شمیرانات مراجعه کرده‌اند. نمونه‌گیری این پژوهش در دسترس بود. به ‌طورکلی 24 نفر در این پژوهش شرایط لازم جهت شرکت در گروه‌درمانی را داشتند. شرکت‌کنندگان پس از در نظر گرفتن ملاک‌های ورود به مطالعه انتخاب شدند، و به ‌طور تصادفی در گروه‌های  آزمایش و کنترل گمارش انجام شد. گروه‌درمانی در قالب 12 جلسۀ 90 دقیقه‌ای و به دلیل شیوع بیماری کرونا به‌صورت آنلاین اجرا شد. جهت اندازه‌گیری متغیرهای وابسته از پرسش‌نامه‌­ اضطراب هستی مسعودی ثانی و بهمنی و فرم کوتاه پرسش‌نامه کیفیت زندگی ویر و شربون استفاده‌ شده ‌است. تجزیه و تحلیل داده‌های پژوهش با تحلیل کوواریانس تک‌متغیری و تحلیل داده‌ها در این پژوهش با استفاده از نرم‌افزار 21 SPSS  انجام ‌شد. نتایج نشان داد که، طبق نمرات پس‌آزمون، اضطراب وجودی کاهش پیدا کرد و کیفیت زندگی سالمندان افزایش معناداری نداشت. به ‌عبارت ‌دیگر، نتایج پژوهش حاصل نشان داد گروه‌درمانی وجودی موجب کاهش اضطراب وجودی سالمندان می‌شود و می‌توان از گروه‌درمانی وجودی  به‌عنوان درمانی مؤثر برای مقابله با مشکلات خلقی سالمندان سود جست.