اثربخشی مربیگری راهحل محور بر خردمندی و تابآوری زنان سالمند و میانسال
نویسندگان
1 گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22126/jap.2023.8966.1692چکیده
پایان هر دوره از زندگی و شروع دوره جدیدی از آن مشکلات روانشناختی متعددی را ایجاد میکند. یکپارچگی در مقابل ناامیدی یکی از بحرانهای اساسی سالمندان و افراد در آستانه سالمندی است که با افزایش خردمندی و تابآوری قابل حل میشود. بنابراین انجام این مداخله با هدف بهبود خردمندی و تابآوری ضروری به نظر میرسد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی مربیگری راهحل محور بر خردمندی و تابآوری زنان سالمند و میانسال انجام شد. روش پژوهش نیمهتجربی با طرح پیشآزمون، پسآزمون با گروه آزمایش و کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی مراجعان زن سالمند و میانسال مراکز بهزیستی و مراکز مشاوره استان اصفهان در پاییز 1401 بود. نمونه شامل 32 زن سالمند با میانگین سنی 8/61 سال در گروه آزمایش و1/62 در گروه کنترل بود که با روش نمونهگیری در دسترس بر اساس معیارهای ورود به مطالعه انتخاب، و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارش شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه خردمندی آردلت، و پرسشنامه تابآوری کانور و دیویدسون بود. شرکتکنندگان در گروه آزمایش 8 جلسه 60 دقیقهای مداخله مربیگری راهحل محور دریافت کردند و گروه کنترل در این زمان هیچ مداخلهای دریافت نکردند. دادهها با آزمون تحلیل کوواریانس تک متغیره در نرمافزار SPSS نسخه 22 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که مداخله مربیگری راهحل محور باعث افزایش خردمندی و تابآوری میشود )05/0(p<. بر اساس نتایج توصیه میشود مشاوران و روانشناسان از مداخله مربیگری راهحل محور در جهت افزایش تابآوری و خردمندی زنان سالمند و میانسال در کنار سایر روشها بهره بگیرند.