بهینهسازی جهتگیری استقرار ساختمان در شهر کاشان بر اساس شرایط اقلیمی
نویسندگان
1 دانشگاه خوارزمی تهران
2 دانشگاه خوارزمی تهران
doi
چکیده
طراحی اقلیمی روشی مناسب جهت ایجاد مکانیابی انواع سازهها و ایمنسازی در ایجاد شرایط آسایش انسان توأم با کاهش همهجانبهی هزینهی انرژی در انواع آبوهوا بوده و حائز اهمیت است. هدف از این مطالعه، بررسی بهینهسازی جهت استقرار ساختمان در شهر کاشان است. این شهر در غالب ایام سال، گرم و خشک است و ضرورت دارد با تعیین بهترین جهت برای ساختمان از تابش مناسب آفتاب در مواقع گرم و همچنین در مواقع سرد از بیشترین تابش آفتاب استفاده شود. در این پژوهش، مقدار انرژی خورشیدی تابیدهشده بر سطوح قائم ساختمان بهصورت نظری و واقعی با روش محاسباتی قانون کسینوس (استیون سون) صورت پذیرفته است. برای تفکیک دورهی گرم و سرد سال با استفاده از دمای ساعتی از روش اربز (Erbs) بهره گرفته شد. نتایج این پژوهش نشان داد ایدهآلترین جهت برای نمای اصلی ساختمانهای یکطرفه جهتی است که در مواقع گرم، کمترین انرژی و در مواقع سرد، بیشترین انرژی را دریافت مینماید. بر این اساس، در جهت 180 درجه یا جنوب با دریافت 53.6 درصد از انرژی دریافتی در مواقع سرد و دریافت 41.7 درصد از کل انرژی در مواقع گرم جهت مناسبی به نظر میرسد. جهت مناسب برای ساختمانهای دوطرفه مربوط به جهت شمال – جنوب است؛ زیرا در مواقع گرم سال 41.7 درصد از انرژی دریافتی حاصل و در مواقع سرد سال مقدار 53.5 درصد از انرژی را دریافت میدارد. بهترین جهت مناسب برای ساختمانهای چهار طرفه مخصوصاً مجموعههای آپارتمانی جهت 60+،120-،150+ و 30- است؛ زیرا در مواقع گرم مقدار 52.8 درصد و در مواقع سرد 38.4 درصد انرژی دریافت میکند.