اثبات گستردگی و حاکمیت «نقل لفظ» بر حدیث شیعه در پرتوِ «کتابمحور» بودن آن
نویسندگان
1 مدرّس و عضو گروه علمی مجتمع عالی فقه و اصول، حوزه علمیه قم، قم، ایران
2 دانشپژوه سطح عالی مجتمع عالی فقه و اصول حوزه علمیه قم، قم ، ایران
doi
10.22067/jquran.2024.85146.1632چکیده
چگونگی ثبت احادیث بهگاه صدور، یکی از مباحث بنیادین در تاریخ حدیث شیعه است. ازجمله پرسشهای مهم این است که راویان به ثبت و انتقال عین الفاظ صادرشده از معصومان(ع) اقدام میکردهاند یا هدفشان تنها انتقال معنا و مفهوم اصلی ایشان بوده است. تمرکز بر واقعیات حاکم بر تاریخ حدیث شیعه، با رویکرد کتابمحوری، گستردگی و اصالت و حاکمیت نقل لفظ بر حدیث شیعه را نشان میدهد. حدیث شیعه که در پرتوِ مدیریت معصومان(ع) بر بستر کتابت و در قالب کتابهای حدیثی پیش میرفته، با کمترین آسیب در دریافت و انتقال حدیث روبهرو بوده است و ازاینرو «نقل به معنا»، که با نقل شفاهی حدیث پیوند تنگاتنگ داشته، در حدیث کتابمحور شیعه کمترین ظهور و بروز را داشته است. افزونبر آن، احادیث مرتبط با شیوۀ انتقال احادیث را میتوان نشانهٔ دیگر اصالت نقل لفظ در حدیث شیعه دانست. پدیدۀ «اختلاف متن احادیث» نیز که در نگاه ابتدایی شاهدی برخلاف ادعای مذکور است، نظر به بستر و اسباب پیدایش آن، دلالتی بر گسترۀ نقل معنا و حاکمیتش بر حدیث شیعه ندارد.