فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

نظر به افزایش مشکلات و تخریب زیست‌محیطی در دو دهۀ اخیر، انگیزه پژوهش حاضر درک اثر مخارج آموزش عمومی بر رشد اقتصادی و کیفیت زیست‌محیطی ایران با استفاده از یک الگوی تعادل عمومی تصادفی پویا و رویکرد بیزین است. بدین منظور از متغیرهای قابل‌ مشاهده، تولید ناخالص داخلی، مصرف خصوصی، سرمایه‏ گذاری، مخارج دولت و نرخ رشد ناخالص پول در دوره 1383:01-1400:02 استفاده شده است. نتایج حاکی از آن است که افزایش مخارج آموزش عمومی به اندازه یک انحراف معیار، موجب افزایش بهره ‏وری نهایی مخارج آموزش خصوصی می ‏شود. بنابراین ساعات آموزش، سرمایه‏ گذاری در آموزش و متعاقب آن، سرمایه انسانی افزایش می‏ یابند. افزایش سرمایه انسانی، موجب افزایش تولید، رشد اقتصادی و کاهش تورم می‏ شود. کاهش تورم، افزایش دستمزد حقیقی نیروی کار و در نهایت تمایل خانوار به افزایش عرضه نیروی کار را به‌دنبال خواهد داشت. مصرف در پاسخ به افزایش دستمزد حقیقی افزایش یافته و رفتار سرمایه‏ گذاری بسیار شبیه به رفتار مصرف و تولید است. بنابراین می‏ توان اظهار داشت که تکانه مخارج آموزش عمومی مانند یک تکانه انبساطی عملکرد اقتصاد را تحت تأثیر قرار داده و موجب بهبود شرایط اقتصاد شده است. در بخش زیست‌محیطی، با افزایش سرمایه انسانی، رشد اقتصادی ارتقا یافته و این موضوع منجر به افزایش آلودگی هوا و کاهش کیفیت زیست‌محیطی شده است. به‌عنوان توصیه سیاستی، علاوه بر توجه به آموزش و نقش آن در توسعه سرمایه انسانی به‌عنوان یک سرمایه ‏گذاری بلندمدت، بایستی بهبود کیفیت نهادها مد نظر قرار گیرد