اثربخشی تحریک الکتریکی فراجمجمهای بر آشفتگی روانشناختی و کیفیت زندگی سالمندان
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران
2 گروه پرستاری، مرکز تحقیقات توسعه علوم پرستاری و مامایی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
3 گروه روانشناسی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران
4 گروه روانشناسی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران
doi
10.22126/jap.2022.7882.1628چکیده
سالمندی دوران حساسی از زندگی بشر است که با چالشهای متعددی که برای فرد بوجود میآورد باعث ایجاد آشفتگی روانشناختی و کاهش کیفیت زندگی میشود. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی تحریک الکتریکی فراجمجمهای بر آشفتگی روانشناختی و کیفیت زندگی سالمندان انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش را کلیه سالمندان مراجعهکننده به مراکز مشاوره شهر تهران در سال 1399 تشکیل دادند که نمونه 30 نفری از بین آنها به روش نمونهگیری در دسترس و بر اساس معیارهای ورود و خروج به مطالعه انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل به نسبت یکسان گمارده شدند. جهت سنجش متغیرها از پرسشنامههای آشفتگی روانشناختی ماسون و همکاران و کیفیت زندگی ویر و شربور استفاده شد. شرکتکنندگان گروه آزمایش در 10 جلسه 20 دقیقهای، درمان تحریک الکتریکی فراجمجمهای را دریافت کردند. دادهها با روش تحلیل کواریانس تکمتغیره تحلیل شد. یافتهها نشان داد که پس از کنترل اثر پیشآزمون، بین میانگین نمرات پسآزمون دو گروه آزمایش و کنترل در متغیر آشفتگی روانشناختی و مؤلفههای کیفیت زندگی شامل عملکرد اجتماعی، ایفای نقش جسمی، ایفای نقش هیجانی، سلامت روانی و سرزندگی، تفاوت معناداری وجود داشت. اما در مؤلفههای عملکرد جسمی، درد بدنی و سلامت عمومی، تفاوت معناداری مشاهده نشد. در مجموع، با توجه به نتایج حاصل از این پژوهش میتوان تحریک الکتریکی فراجمجمهای را به عنوان روشی جهت کاهش آشفتگی روانشناختی و بهبود کیفیت زندگی سالمندان در کنار سایر روشهای درمانی مورد استفاده قرار داد.