مقایسه اثربخشی معنادرمانی گروهی و درمان راهحل محور بر اضطراب مرگ و احساس تنهایی در زنان سالمند با ترس از ابتلا به کرونا
نویسندگان
1 گروه مشاوره، پردیس علوم و تحقیقات استان آذربایجان شرقی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
2 گروه روانشناسی و مشاوره، دانشکده علوم انسانی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی تبریز، ایران
3 گروه روانشناسی و مشاوره، دانشکده علوم انسانی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی تبریز، ایران
4 گروه روانشناسی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران
doi
10.22126/jap.2022.8172.1645چکیده
بیماری کرونا به عنوان یک بیماری نوظهور با گسترش جهانی و میزان بالای مرگ و میر در گروههای آسیبپذیر، علاوه بر عوارض جسمی، به علت ترس از ابتلا منجر به بروز اختلالات روانشناختی متعددی همچون اضطراب مرگ و احساس تنهایی در سالمندان شده است. بنابراین هدف این پژوهش مقایسه اثربخشی معنادرمانی گروهی و درمان راهحل محور گروهی بر اضطراب مرگ و احساس تنهایی در زنان سالمند با ترس از ابتلا به بیماری کرونا بود. روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری، زنان سالمند عضو مراکز توانبخشی روزانه تحت نظارت سازمان بهزیستی تبریز بودند که از بین آنها 36 نفر حائز شرایط، انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل جایگزین شدند. ابزار سنجش، پرسشنامههای اضطراب مرگ تمپلر و احساس تنهایی راسل بود. گروههای آزمایش به صورت جداگانه با دو رویکرد متفاوت ده جلسه درمانی 90 دقیقهای دریافت کردند و گروه کنترل هیچ مداخلهای دریافت نکرد. دادهها با نرمافزار SPSS نسخه 24 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که معنادرمانی گروهی و درمان راهحلمحور بر کاهش اضطراب مرگ و احساس تنهایی اثربخشی معنیداری داشتند (05/0>P). اگرچه بین دو گروه آزمایش در اثربخشی بر اضطراب مرگ تفاوت معنیداری وجود نداشت (05/0<P)، اما بین دو گروه آزمایش در اثربخشی بر احساس تنهایی تفاوت معنیداری دیده نشد (05/0>P) و اثربخشی معنادرمانی بیشتر بود. با توجه به این نتایج میتوان از معنادرمانی گروهی و درمان راهحل محور برای درمان و کاهش اضطراب مرگ و احساس تنهایی در زنان سالمندان دچار ترس از ابتلا به بیماری کرونا استفاده کرد.