اثربخشی شناختدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی بر سازگاری اجتماعی و تحریفهای روانشناختی مردان سالمند
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایران
2 گروه روانشناسی، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایران
doi
10.22126/jap.2022.7624.1613چکیده
سالمندی یکی از مراحل تحولی در حوزه بهداشت و سلامت جهانی است و توجه به این گروه سنی از نظر نیازهای روانی و جسمانی آنها از اهمیت بسزایی برخوردار است. این مسئله ضرورت انجام مداخلات کارآمدتر را بیش از پیش آشکار میکند. بنابراین این مطالعه با هدف تعیین اثربخشی شناختدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی بر سازگاری اجتماعی و تحریفهای روانشناختی مردان سالمند انجام شد. روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش کلیه مردان سالمند شهر خرمآباد در سال 1400 بودند. حجم نمونه پژوهش شامل 30 نفر مرد سالمند بود که با روش نمونهگیری در دسترس و با توجه به ملاکهای ورود و خروج مطالعه انتخاب شدند. گروه آزمایش هشت جلسه هفتگی 90 دقیقهای شناختدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی دریافت نمودند. پرسشنامههای مورد استفاده در این پژوهش شامل تحریفهای روانشناختی حمامچی و بویوک اوزتورک و سازگاری اجتماعی بل بود. دادهها با تحلیل کوواریانس تک متغیره، با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 22 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که با کنترل اثر پیشآزمون، در مرحله پسآزمون بین دو گروه کنترل و آزمایش در متغیرهای سازگاری اجتماعی و تحریفهای روانشناختی تفاوت معناداری وجود دارد (0.001>P). بر اساس یافتههای این مطالعه، شناختدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی، سبب افزایش سازگاری اجتماعی و کاهش تحریفهای روانشناختی سالمندان میشود. این موضوع میتواند نمایانگر افقهای تازهای در مداخلات بالینی باشد و میتوان از شناختدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی به عنوان یک روش مداخلهای مؤثر در بهبود سلامت عمومی و کیفیت زندگی سالمندان سود جست.