اثربخشی معنادرمانی گروهی بر اضطراب مرگ، احساس تنهایی و معنای زندگی در زنان سالمند با ترس از ویروس کرونا
نویسندگان
1 گروه روانشناسی و مشاوره، دانشکده علوم انسانی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی تبریز، ایران
2 گروه روانشناسی و مشاوره، دانشکده علوم انسانی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی تبریز، ایران
3 گروه روانشناسی و مشاوره، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران
4 گروه مشاوره، واحد، پردیس علوم و تحقیقات استان آذربایجان شرقی، دانشگاه آزاد اسلامی تبریز، ایران
doi
10.22126/jap.2022.7755.1622چکیده
در اواخر سال 2019 ویروس جدیدی از خانواده کروناویروسها با قابلیت همهگیری در انسان در چین شناسایی شد. سرعت همهگیری این ویروس در جهان و انتشار اخبار مربوط به خطرات بیشتر آن برای گروه سنی سالمندان، منجر به بروز ترس و اختلالات روانشناختی در این گروه سنی شد. بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی معنادرمانی گروهی بر اضطراب مرگ، احساس تنهایی و معنای زندگی در سالمندان با ترس از ابتلا به بیماری کرونا انجام گرفت. روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل زنان سالمند 65 سال و بالاتر عضو مراکز توانبخشی روزانه تحت نظارت سازمان بهزیستی تبریز در سال 1400 بود که از بین آنها 24 نفر که بر اساس ملاکهای ورود به مطالعه واجدالشرایط بودند، انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایدهی شدند. گروه آزمایش ده جلسه 90 دقیقهای معنادرمانی گروهی دریافت کردند و گروه کنترل هیچ مداخلهای دریافت نکرد. پرسشنامههای مورد استفاده در این پژوهش شامل اضطراب مرگ تمپلر، احساس تنهایی راسل و همکاران و معنای زندگی استگر و همکاران بود. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس تک متغیره در نرمافزار SPSS نسخه 24 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافتهها حاکی از این بود که در مرحله پسآزمون بین گروه آزمایش و گروه کنترل از نظر اضطراب مرگ، احساس تنهایی و معنای زندگی تفاوت معنیداری وجود داشت (05/0P<). به عبارت دیگر، معنادرمانی گروهی موجب کاهش اضطراب مرگ و احساس تنهایی و افزایش معنای زندگی در سالمندان شد. با توجه به نتایج، به نظر میرسد میتوان از این روش درمانی در مراکز توانبخشی و دیگر مراکز روانشناسی و مشاوره در جهت بهبود سلامت روان سالمندان بهرهمند شد.