مفهومشناسی محرمیت مرد مؤمن برای زن مؤمن در حدیث «فَاِنَّ المُؤمِنَ مَحرَمُ المُؤمِنَة»
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه شهید مدنی آذربایجان
2 استادیار گروه اندیشه و مطالعات فرهنگی دانشگاه جامع امام حسین (ع)
3 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم قرآن و حدیث دانشگاه شهید مدنی اذربایجان
doi
10.22067/jquran.2023.82643.1529چکیده
در برخی روایات، مرد مؤمن، محرم زن مؤمن ذکر شده است. ظاهر روایتِ «فَاِنَّ المُؤمِنَ مَحرَمُ المُؤمِنَة»، همهٔ مردان و زنان مؤمن را محرم یکدیگر دانسته است و حال آنکه این امر، مخالف آیات و روایاتی است که حدود محارم را مشخص کردهاند.مسئلهٔ اصلی این نوشتار، بررسی مفهوم محرمیت در این روایت با روش توصیفی و تحلیلی است و حاصل آنکه در این روایت، محرم در کنار اولیا در آیهٔ 71 سورهٔ توبه قرار گرفته و باتوجهبه معنای یاریکردن که برای اولیا ذکر شده است، میتوان گفت که منظور امام صادق(ع) از محرم در این حدیث، محرمیت اجتماعی است که میتوان با اعتماد از مردان مؤمن کمک گرفت. ازاینرو، امام صادق(ع) با استناد به آیهٔ 71 سورهٔ توبه میفرمایند که میتوان به زنانی که نامحرم هستند ولی راجع به آنها شناخت وجود دارد، در مسیر حج کمک کرد و این از طریق سیاق روایت و سیاق آیه و نیز استناد امام به آیه برای تبیین روایت قابل دسترسی است. هدف این روایات، تأمین امنیت زن در سفر حج است و اگر زن خودش چنین امنیتی دارد، بدون نیاز به حضور محارم میتواند به حج برود؛ ولی اگر احتمال نبودن چنین امنیتی است، میتواند با دیگر مردان مسلمان و عادل که مورد اطمینان اوست به حج برود. البته این امر در صورتی است که یا محارمی نداشته باشد یا محارمش با او به حج نروند.