راهکارهای رفع تعارض در نظریهپردازی قرآنی
نویسندگان
1 دانشیار موسسهٔ آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)
doi
10.22067/jquran.2023.61516.0چکیده
قرآن کریم، راهنمای الهی به سعادت و کمال است. بهرهمندی از هدایت آن، استخراج نظر آن در مسائل گوناگون را میطلبد. برای دستیازیدن به نظر قرآن، باید تمام آیات مربوط به مسئلهٔ پژوهش را جمعآوری کرد و فهم مجموعی از آنها داشت. در مواردی، میان آیات مربوط به مسئلهٔ تحقیق، تعارض اولیه احساس میشود که باید ضمن شناسایی نوع آن تعارض، درصدد رفع آن برآمد.این نوشتار، بهروش توصیفیتحلیلی و با هدف کمک به نظریهپردازان قرآنی در این باب، گونههای تعارض میان آیات و راهکارهای رفع آنها را بررسی میکند. میان آیات قرآن، تعارض واقعی و رفعنشدنی وجود ندارد و اگر هنگام استخراج نظریهٔ قرآن کریم، میان برخی آیات جمعآوریشده تعارض احساس شد، با استفاده از راهکارهای درست، یکی از آیات با قراین درونی یا بیرونی، تقویت و ترجیح مییابد. این راهکارها عبارتاند از: تقدیم آیهٔ نص بر ظاهر، آیهٔ خاص بر عام، عام غیرقابل تخصیص بر آیهٔ قابل تخصیص، آیهٔ مقید بر مطلق، آیهٔ عام بر مطلق، تضییق یا توسعهٔ اعتباری موضوع یکی از آیات، تضییق حقیقی موضوع یکی از آیات با تعبد شرعی، متفاوتدانستن موضوع هریک از آیات در مواردی مانندِ متفاوتبودن معنای یک واژه در دو آیه، تفاوت مصداق یک مفهوم در دو آیه و وجود شرط خاص در هریک از آیات.