شناسایی و رتبهبندی عوامل تمرکززدایی دولتی در راستای تحقق توسعه پایدار
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مدیریت دولتی، واحد الکترونیک، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استادیار، گروه مدیریت دولتی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22077/jgdms.2024.7703.1146چکیده
تمرکززدایی دولتی از طریق افزایش قدرت حکومتهای محلی به شکل بالقوه میتواند باعث افزایش اثربخشی فعالیتهای دولتی در راستای توسعه پایدار شود. با این وجود نقش عوامل بنیادینی که در تحقق توسعه پایدار ناشی از تمرکززدایی دولتی دخالت دارند کمتر مورد توجه قرار گرفته است. ازاینرو پژوهش حاضر با هدف شناسایی و رتبهبندی عوامل تمرکززدایی دولتی در راستای تحقق توسعه پایدار انجام شدهاست. این تحقیق یک مطالعه کاربردی است که به صورت توصیفی-پیمایشی انجام شدهاست. جامعه آماری این پژوهش حاضر شامل 25 نفر از خبرگان اعم از اساتید دانشگاه و مدیران دولتی میباشد که به صورت هدفمند انتخاب شدند و از پرسشنامه خبرگان بر اساس طیف 9 درجه ساعتی استفاده شد. بهمنظور تعیین اولویت معیارهای تحقیق حاضر از روش تصمیمگیری چندمعیاره و فرایند تحلیل سلسلهمراتبی استفاده گردید. براساس نتایج مشخص است که معیار رصد شرایط محلی با وزن 192/0 در اولویت نخست قرار دارد. معیارهای جذب سرمایههای محلی، تأمین مالی توسط دولت، تعیین اهداف بر اساس اصول پایداری، همراستایی اهداف پایداری با نیازهای جامعه بومی، اعتماد به مدیران بومی، بودجهبندی بر اساس اهداف پایداری، التزام به پاسخگویی، افزایش اختیارات نهادهای محلی و آموزش مدیران محلی بهترتیب در اولویتهای دوم تا دهم قرار دارند. همچنین اولویتبندی شاخصها نشان داد که شاخص رصد شرایط محلی، جذب سرمایههای محلی، تأمین مالی توسط دولت بهترتیب در رتبههای اول تا سوم قرار دارند.