رابطه احساس تنهایی، هوش معنوی و سلامت عمومی با اضطراب مرگ در سالمندان: نقش میانجی ذهنآگاهی
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد الکترونیک تهران، تهران، ایران
2 استادیار گروه روانشناسی و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم انتظامی امین، تهران، ایران
doi
10.22126/jap.2022.7586.1609چکیده
اضطراب مرگ میتواند نگرش منفی در مورد پیری را افزایش دهد و حتی منجر به اضطراب و ترس از پیری شود. بنابراین شناخت عوامل روانشناختی مؤثر بر اضطراب مرگ در سالمندان بسیار مهم میباشد. در همین راستا هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه احساس تنهایی، هوش معنوی و سلامت عمومی با اضطراب مرگ از طریق نقش میانجی ذهنآگاهی در سالمندان بود. روش پژوهش حاضر همبستگی از نوع تحلیل مسیر بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمامی سالمندان مقیم جامعه در سه منطقه 3، 8 و 20 شهر تهران در سال 1400 بود که از بین آنها تعداد 250 نفر بهعنوان گروه نمونه با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامههای اضطراب مرگ تمپلر، احساس تنهایی راسل، هوش معنوی کینگ، سلامت عمومی گلدبرگ و هیلر و ذهنآگاهی بائر و همکاران بود. نتایج پژوهش نشان داد که مدل مفروض با دادههای پژوهش برازش مطلوبی دارد. همچنین نتایج تحلیل مسیر برای بررسی نقش متغیر میانجی نشان داد که ذهنآگاهی رابطه بین احساس تنهایی، هوش معنوی و سلامت عمومی با اضطراب مرگ در سالمندان را میانجی گری میکند. بر این اساس میتوان نتیجه گرفت که ارتقاء سطح ذهنآگاهی به کاهش اضطراب مرگ در سالمندان کمک میکند و لازم است راهکارهایی برای افزایش آن در این جامعه ارائه گردد.