معناشناسی همنشینهای واکنشی واژه «ابتلاء» در قرآن (براساس نظریه میدانهای معنایی)
نویسندگان
1 دانشآموخته دکتری تفسیر تطبیقی جامعه المصطفی
doi
10.22067/jquran.2022.79325.1403چکیده
واژهٔ ابتلا یکی از واژگان کلیدی قرآن است. بسامد سیوهشت موردیِ مشتقات این ماده نشان از اهمیت آن در دستگاه زبانی قرآن دارد. مطالعهٔ میدان معنایی واژگان قرآن، شیوهای نوین بهمنظور کشف لایههای معنایی و دستیابی به مراد خداوند از راه تحلیل نظاممند روابط درونمتنی است؛ تحلیل روابط همنشینی یکی از راههای مطالعهٔ میدان معنایی واژگان است. در میان مجموعه کلماتی که با ابتلا همنشین شده است، آن دسته از واژگانی که بیانگر واکنشهای امتحانشونده و امتحانگیرنده در طول فرایند ابتلاست از اهمیت مضاعفی برخوردارند؛ چه آنکه شناخت این عکسالعملها میتواند تغییرات مثبتی در جهتگیری انسان در برابر ابتلا ایجاد کند. تحلیل گزارههای قرآنی مشتمل بر همنشینهای واکنشی نشان میدهد عکسالعمل انسان در هنگام مواجهه با امتحانهای الهی به دو دستهٔ مطلوب و نامطلوب تقسیمشدنی است. به هر دسته از واکنشهای انسان پاسخی از سوی خداوند تعلق میگیرد؛ واکنش خداوند در برابر عکسالعملِ مطلوب انسانها به شکل پاداش و عفو تجلی مییابد و واکنش نامطلوب با عذاب پاسخ داده میشود.